คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๒๐ มิถุนายน ๒๕๑๑ เวลากลางคืนหลังเที่ยงจำเลยได้ใช้มีดแทงนายประดิษฐ์ กลิ่นหอม หรือขนอม โดยเจตนาฆ่าจนถึงแก่ความตายสมเจตนา เหตุเกิดที่ตำบลขนอม อำเภอขนอมจังหวัดนครศรีธรรมราช ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘ จำคุก ๒๐ ปี
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เป็นป้องกันพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงฟังว่า ก่อนเกิดแทงกันนี้ ผู้ตายกับจำเลยมีเรื่องในงานเกือบจะชกต่อยกันแล้ว แต่นายวิเชียรห้ามเสียจึงเลิกรากันไปแล้วผู้ตายกับนายพิบูลย์จึงมาพบนายเพิ่มศักดิ์กับนายนิคมผู้ตายเล่าว่าเพื่อนรวนเอา แสดงว่าผู้ตายยังโกรธจำเลยอยู่ ต่อมาพวกผู้ตายดังกล่าวกินข้าวเสร็จแล้วจึงออกเดินเที่ยวเตร่มาถึงหน้าโรงครัวในงาน ผู้ตายเข้ามาชกจำเลยก่อน ถูกที่หน้าอก ๑ ที จำเลยเดินหนีเข้าโรงครัว และหยิบมีดที่ใช้หั่นผัก ผู้ตายตามเข้าไป จำเลยร้องห้ามว่าอย่าเข้ามาแล้วเดินไปทางตะวันออก ผู้ตายตามไปเงื้อมีดจะแทง จำเลยจึงแทงผู้ตายไป ๑ ที โดยถือมีดเหวี่ยงไปข้างหลัง ผู้ตายเซและล้มลง ดังนี้ การกระทำของจำเลยจึงเป็นการป้องกันสิทธิของตนให้พ้นภยันตรายซึ่งเกิดจากการประทุษร้ายอันละเมิดต่อกฎหมาย และเป็นภยันตรายใกล้จะถึง และได้กระทำพอสมควรแก่เหตุ เป็นป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
