คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันเบิกความเท็จในข้อสำคัญแห่งคดี ในการพิจารณาคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 41/2509 ของศาลแพ่งขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177, 180, 83
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว ให้รับประทับฟ้อง จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองผิดตามมาตรา 177 และจำเลยที่ 1 มีความผิดตามมาตรา 180 อีกกระทงหนึ่ง ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 177 ซึ่งเป็นบทหนัก ให้จำคุกจำเลยที่ 1 หนึ่งปีจำคุกจำเลยที่ 2 แปดเดือน
จำเลยทั้งสองอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์ได้ทำคำพิพากษาส่งไปศาลชั้นต้น ศาลชั้นต้นนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ถึงวันนัดโจทก์จำเลยไปศาลพร้อมกัน โจทก์ยื่นคำร้องว่า จำเลยทั้งสองได้ใช้ค่าเสียหายให้ 20,000 บาทโจทก์ไม่ติดใจว่ากล่าวเอาความแก่จำเลยต่อไป ศาลชั้นต้นส่งคำร้องของโจทก์ไปศาลอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์สั่งว่าได้ทำคำพิพากษาแล้วให้รวมสำนวนไว้ ศาลชั้นต้นจึงอ่านคำสั่งและคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้คู่ความฟังในวันเดียวกัน
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกาว่าก่อนศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์โจทก์ได้ยื่นคำร้องต่อศาลอุทธรณ์ว่า ไม่ติดใจว่ากล่าวแก่จำเลยทั้งสองต่อไป เป็นการขอถอนคดีก่อนอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์จึงเป็นการขอถอนคดีก่อนมีคำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ชอบที่จะสั่งอนุญาตให้โจทก์ถอนคดีได้ เพราะเป็นคดีฟ้องกันเป็นส่วนตัว และขอให้รอการลงโทษหรือปรับ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า การถอนคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 35 นี้ ให้ถอนได้ก่อนมีคำพิพากษาของศาลชั้นต้น เว้นแต่คดีความผิดต่อส่วนตัว จะถอนฟ้องหรือยอมความในเวลาใดก่อนคดีถึงที่สุดก็ได้ แต่คดีนี้มิใช่คดีความผิดต่อส่วนตัว และศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาแล้ว จึงถอนฟ้องไม่ได้ และที่จำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษหรือปรับนั้น เป็นปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งจำเลยฎีกามิได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกฎีกาจำเลย.
