คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้ขวานคมกว้าง 2 นิ้วครึ่ง ยาว3 นิ้วครึ่ง ทั้งตัวและด้ามขวานยาว 17 นิ้ว ฟันต้นคอร้อยตรีประพันธ์ศิวิไล โดยเจตนาฆ่าและไตร่ตรองไว้ก่อน แต่ไม่บรรลุผลโดยกระดูกต้นคอแตก ได้รับการรักษาพยาบาลทันท่วงทีจึงไม่ตาย ขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงาน
จำเลยให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า การกระทำของจำเลยเป็นการพยายามฆ่าเจ้าพนักงาน แต่ไม่พอฟังว่าจำเลยได้กระทำโดยไตร่ตรองไว้ก่อนจำคุกจำเลยไว้มีกำหนดสิบปี
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ขวานของกลางเป็นขวานขนาดเล็ก จำเลยฟันครั้งเดียว ไม่ฟันซ้ำขณะล้ม จำเลยแย่งปืนผู้เสียหายได้ก็ไม่ใช้ยิงซ้ำ การกระทำของจำเลยจึงเป็นเพียงเจตนาทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัส พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 298จำคุกไว้หนึ่งปีหกเดือน โจทก์ฎีกาว่า ขวานที่จำเลยใช้ฟันแม้จะมิใช่ขวานขนาดใหญ่ แต่ก็มิใช่ขวานขนาดเล็กจำเลยเลือกฟันบริเวณคอซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญแสดงเจตนากระทำเพื่อฆ่า ขอให้ลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่า ขวานของกลาง ตัวขวานกว้าง 2นิ้วครึ่ง ยาว 3 นิ้วครึ่ง ด้ามยาว 17 นิ้ว นับว่าเป็นขวานขนาดใหญ่หาใช้ขวานขนาดเล็กไม่ จำเลยเข้ามาทางด้านหลัง หมายฟันที่คอซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญโดยแรง เป็นบาดแผลฉกรรจ์ ถ้าไม่รีบรักษาทันท่วงทีก็อาจถึงแก่ความตายเนื่องจากโลหิตออกมาก กรรมย่อมเป็นเครื่องชี้เจตนา ถ้าผู้เสียหายถึงแก่ความตาย จำเลยจะต้องมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา ผู้เสียหายได้รับการรักษาพยาบาลทันท่วงทีจึงไม่ถึงแก่ความตายจำเลยจึงต้องมีความผิดฐานพยายามฆ่า
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น.
