คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคมกันเอาฉลากยี่ห้อย่งงี่ฮั้วซึ่งจำเลยไม่มีความชอบธรรมที่จะใช้ปิดขวดและฉลากนี้มีผู้ปลอมตรายางของเจ้าพนักงานโดยจำเลยรู้ว่าปลอม มาปิดขวดสุราของโรงผสมสุราจังหวัดอยุธยาเพื่อลวงให้ผู้อื่นหลงเชื่อ และจำเลยเปลี่ยนฉลากเครื่องหมายปิดขวดและเปลี่ยนตราเครื่องหมายของเจ้าพนักงานที่ประทับปากขวดให้ผิดจากเดิม ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.๒๒๗,๒๓๕ พ.ร.บ.ภาษีอากรชั้นใน ๑๒๔๘ ม.๓๐,๒๘,๔๘ และกฎข้อบังคับของตระลาการผู้พิจารณาหนังสือในอนุญาตร้านจำหน่ายสุราลงวันที่ ๑ ธันวาคม ๒๔๖๐
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยผิดต่อข้อบังคับตระลาการผู้พิจารณาหนังสือใบอนุญาตร้ายจำหน่ายสุราแต่ไม่ผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีอากรชั้นในและกฎหมายอาญาดังโจทก์หา จึงพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า จำเลยมีผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีอากรชั้นใน ม.๓๐
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดตาม ม.๓๐ มีฉะเพาะแต่การฝ่าฝืนข้อบังคับที่อธิบดีกรมพระคลังมหสมบัติตั้งขึ้นตาม ม.๒๘ การฝ่าฝืน ม.๒๘ ให้อำนาจเจ้าพนักงานที่จะถอนใบอนุญาตเสียได้เท่านั้น หาได้กำหนดให้จำเลยต้องรับโทษอย่างอื่นไม่จึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฎีกาโจทก์
