เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้ ที่พิพาทราคา 4,000 บาท ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ได้ครอบครองมา หาใช่เป็นของจำเลยไม่ พิพากษาต้องกันว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ ให้จำเลยรื้อถอนบ้านเรือนและสิ่งปลูกสร้างที่จำเลยอาศัยโจทก์อยู่นั้นออกไปห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องในที่พิพาทจำเลยฎีกาศาลชั้นต้นสั่งรับเฉพาะข้อกฎหมายที่จำเลยฎีกาว่า ฝ่ายโจทก์ไม่มี ส.ค.1มาแสดงกรรมสิทธิ์ที่พิพาทว่าเป็นของโจทก์ โจทก์ย่อมหมดสิทธิไปตามพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายที่ดิน พ.ศ. 2497 มาตรา 4, 5, 6 ส่วนจำเลยมี ส.ค.1 แสดงกรรมสิทธิ์ต่อศาล จำเลยย่อมได้กรรมสิทธิ์ตามกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่า การแจ้งการครอบครองที่ดินตามแบบ ส.ค.1 นั้นไม่ก่อให้เกิดสิทธิแก่ผู้แจ้งประการใด เว้นแต่ผู้แจ้งจะได้สิทธิครอบครองอยู่แล้วโดยชอบด้วยกฎหมาย เมื่อศาลล่างทั้งสองฟังว่าโจทก์ได้ครอบครองที่พิพาทมา จำเลยก็ไม่มีทางชนะคดี ศาลฎีกาพิพากษายืน
