คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้าพ.ศ. 2534 มาตรา 4, 108, 110, 113, 115 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 32, 33 ริบของกลาง และวางโทษทวีคูณแก่จำเลยตามกฎหมายจำเลยให้การรับสารภาพ และรับว่าเคยกระทำความผิดตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2534 ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 7567/2540 ของศาลอาญา และต้องคำพิพากษาให้ลงโทษปรับตามฟ้องจริงศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2534มาตรา 110(1) ประกอบมาตรา 108 ให้ลงโทษจำคุก 6 เดือน และปรับ11,000 บาท
จำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาอันเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงจำคุก 3 เดือน และปรับ 5,500 บาท เมื่อพิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดี แม้จำเลยเคยกระทำความผิดมาก่อนแต่เห็นสมควรให้โอกาสจำเลยอีกครั้งหนึ่ง โทษจำคุกให้รอการลงโทษมีกำหนด 1 ปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 ไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 ริบของกลาง ส่วนที่โจทก์ขอให้วางโทษทวีคูณแก่จำเลยนั้น เห็นว่า พระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้าพ.ศ. 2534 มาตรา 113 บัญญัติว่า "บุคคลใดกระทำความผิดต้องระวางโทษตามพระราชบัญญัตินี้ เมื่อพ้นโทษแล้วยังไม่ครบกำหนดห้าปีกระทำความผิดตามพระราชบัญญัตินี้อีก ให้วางโทษทวีคูณ"
เห็นว่า คำว่า พ้นโทษ คือพ้นโทษที่ได้รับจริง ๆ ในคดีก่อน เมื่อในคดีก่อนศาลลงโทษจำคุกและปรับ แต่รอการลงโทษจำคุกไว้ จำเลยจึงไม่ได้รับโทษจำคุกจริง ๆ หรืออีกนัยหนึ่งโทษจำคุกที่รอไว้ไม่ใช่โทษจำคุกที่จำเลยได้รับจริง แม้จะพ้นโทษปรับ แต่คดีก่อนมีทั้งรอการลงโทษจำคุกและปรับ ถือไม่ได้ว่ามีการพ้นโทษจำคุก กรณีจึงวางโทษทวีคูณตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2534 มาตรา 113 ไม่ได้คำขอของโจทก์ส่วนนี้ให้ยกโจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศวินิจฉัยว่า "พระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2534 มาตรา 113บัญญัติว่า "บุคคลใดกระทำความผิดต้องระวางโทษตามพระราชบัญญัตินี้เมื่อพ้นโทษแล้วยังไม่ครบกำหนดห้าปีกระทำความผิดตามพระราชบัญญัตินี้อีก ให้วางโทษทวีคูณ"
บทกฎหมายมาตรานี้มีเจตนารมณ์ที่จะลงโทษผู้ที่กลับมากระทำความผิดตามพระราชบัญญัตินี้ซ้ำอีกภายในกำหนดห้าปีนับแต่พ้นโทษในการกระทำผิดครั้งก่อนให้หนักขึ้นฐานที่ไม่หลาบจำ โดยไม่ได้คำนึงว่าโทษที่ได้รับจากการกระทำผิดครั้งก่อนที่พ้นมานั้นจะเป็นการต้องระวางโทษชนิดใดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 18 เป็นการเฉพาะเจาะจง ดังนั้น แม้การกระทำความผิดของจำเลยตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2534 ครั้งก่อนตามคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 7567/2540 ของศาลอาญา ซึ่งถึงที่สุดแล้ว มีคำพิพากษาวางโทษจำเลยทั้งจำคุกและปรับ แต่มีการรอการลงโทษจำคุกให้จำเลย อันถือว่าจำเลยไม่ได้รับการลงโทษจำคุกจริงตามคำพิพากษาดังเช่นศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางวินิจฉัยก็ตาม แต่เมื่อการปรับก็เป็นโทษชนิดหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 18จึงถือได้ว่าในการกระทำผิดครั้งก่อนจำเลยถูกพิพากษาต้องระวางโทษตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า
พ.ศ. 2534 แล้ว เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยต้องคำพิพากษาคดีก่อนให้ลงโทษปรับ 6,000 บาทตามคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 7567/2540 ของศาลอาญา วันที่ 1ตุลาคม 2540 และได้ชำระค่าปรับแล้ว จำเลยจึงพ้นโทษในการกระทำผิดคดีดังกล่าวในวันชำระค่าปรับเป็นต้นไป และเมื่อจำเลยมากระทำความผิดคดีนี้อีกในวันที่ 12 กรกฎาคม 2542 จึงเป็นกรณีที่จำเลยกลับมากระทำความผิดตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2534อีกเมื่อพ้นโทษในการกระทำผิดครั้งก่อนยังไม่ครบกำหนดห้าปีต้องด้วยบทบัญญัติมาตรา 113 แห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2534แล้ว การที่ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางไม่วางโทษจำเลยทวีคูณนั้นจึงเป็นการไม่ชอบอุทธรณ์ของโจทก์ฟังขึ้น"
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นว่า ให้วางโทษทวีคูณตามมาตรา 113 แห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2534 จำคุกจำเลย 1 ปีและปรับ 22,000 บาท จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 6 เดือน และปรับ 11,000บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษมีกำหนด 1 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลาง
