เนื้อความคำพิพากษา
ผู้ร้องทั้งหกร้องว่า ผู้ร้องทั้งหกเป็นบุตรนายเหียน นางถวิล หรือหวิน หรือสวิน เกิดในประเทศไทย บิดามารดาไม่ได้จดทะเบียนสมรสตามกฎหมาย บิดาเป็นคนสัญชาติญวน ถือบัตรประจำตัวคนญวนอพยพตามทะเบียนบ้านคนญวนอพยพ ส่วนมารดาเป็นคนไทยมีสัญชาติไทยโดยกำเนิด ผู้ร้องจึงได้สัญชาติไทยโดยการเกิด แต่บิดาได้แจ้งผู้ร้องทั้งหกเข้าทะเบียนบ้านญวนอพยพของบิดาและได้ทำเรื่องราวขอบัตรประจำคนญวนอพยพให้แก่ผู้ร้อง บิดาถึงแก่กรรมไปแล้ว การที่พนักงานเจ้าหน้าที่ออกบัตรประจำตัวคนญวนอพยพให้แก่ผู้ร้องดังกล่าวเป็นการกระทำที่คลาดเคลื่อนต่อกฎหมาย ผู้ร้องเป็นบุตรที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายของนายเหียนบิดา บิดาผู้ร้องไม่มีสิทธิให้ผู้ร้องถือบัตรประจำตัวคนญวนอพยพ
เพราะผู้ร้องทั้งหกเป็นคนไทย มีสัญชาติไทยการที่ผู้ร้องต้องถือบัตรประจำตัวคนญวนอพยพอยู่จนบัดนี้ ทำให้ผู้ร้องไม่สามารถขอมีบัตรประจำตัวประชาชนคนไทยได้ เป็นการเสียสิทธิและถูกโต้แย้งสิทธิในฐานะเป็นคนไทยของผู้ร้อง จึงขอให้ศาลไต่สวนและมีคำสั่งเพิกถอนหรือทำลายหรือไม่มีการบังคับตามบัตรประจำตัวคนญวนอพยพของผู้ร้องให้เพิกถอนทะเบียนบ้านครอบครัวญวนอพยพ และให้มีคำสั่งให้ผู้ร้องทั้งหกเป็นคนสัญชาติไทยได้มีบัตรประจำตัวประชาชนคนไทยได้ตามกฎหมายศาลชั้นต้นพิจารณาคำร้องแล้ว มีคำสั่งให้ยกคำร้องผู้ร้องทั้งหกอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องทั้งหกฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เหตุอ้างตามคำร้องของผู้ร้องทั้งหกที่ทำให้ผู้ร้องเสียสิทธิในการได้สัญชาติไทย
เพราะการกระทำของบิดาผู้ร้องซึ่งเป็นคนญวนอพยพผู้ร้องจึงขอให้ศาลมีคำสั่งเพิกถอนบัตรประจำตัวคนญวนอพยพของผู้ร้องเพิกถอนทะเบียนบ้านครอบครัวญวนอพยพนั้น ไม่มีบทบัญญัติของกฎหมายใดให้สิทธิแก่ผู้ร้องทั้งหกใช้สิทธิในทางศาลโดยยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งแต่ฝ่ายเดียวได้ หากผู้ร้องทั้งหกเห็นว่าผู้ร้องมีสัญชาติไทยตามมารดาซึ่งเป็นคนไทยการกระทำดังกล่าวเป็นการโต้แย้งสิทธิของผู้ร้องทำให้ผู้ร้องทั้งหกไม่อาจขอบัตรประจำตัวสำหรับประชาชนคนไทยได้โดยชอบด้วยกฎหมาย ในฐานะเป็นคนมีสัญชาติไทย ผู้ร้องทั้งหกก็ชอบที่จะเสนอคดีของตนต่อศาลโดยทำเป็นคำฟ้องอันเป็นคดีมีข้อพิพาท หาใช่เสนอคดีโดยทำเป็นคำร้องขออันเป็นคดีไม่มีข้อพิพาทไม่พิพากษายืน
