คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าวันที่เท่าใดไม่ปรากฎระวางข้างขึ้นเดือน ๘ เดือน พ.ศ. ๒๔๗๗ เวลากลางวัน จำเลยบังอาจลักม้าของ พ. ไป ๑ ตัว วันที่ ๒๔/๕/๗๗ เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยของกลาง จึงขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๙๔
จำเลยให้การปฏิเสธแลต่อสู้ว่าฟ้องของโจทก์เคลือบคลุมไม่ระบุวันกระทำผิดแน่นอน ทั้งเดือน ๘ ก็มีลอง ๘ ไม่รู้ว่า ๘ ก่อนหรือ ๘ หลัง ทำให้จำเลยหลงข้อต่อสู้ ศาลเดิมเห็นว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมเป็นการเอาเปรียบแก่จำเลย ให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องโจทก็ไม่เคลือบคลุม จึงให้ศาลเดิมพิจารณาพิพากษาคดีต่อไปตามรูปความ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าในคดีเช่นนี้วันกระทำการลักทรัพย์ไม่ใช่ธาตุของความผิด จึงเรียกว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมไม่ได้ ทั้งโจทก์ได้ระบุไว้ด้วยว่าเป็นเดือน ๘ ข้างขึ้น ซึ่งจำเลยอาจระลึกได้กระทำผิดจริงหรือไม่ ส่วนการที่จะต่อสู้อ้างฐานที่อยู่ เมื่อฟ้องโจทก์มิได้ระบุวันโดยตรงนั้น ในชั้นต้นจำเลยให้การปฏิเสธไว้ลอย ๆ ไม่ต้องระบุฐานที่อยู่ก็ได้ต่อเมื่อจำเลยฟังคำพะยานโจทก์เบิกความหมดแล้ว จำเลยจะแถลงข้อต่อสู้ไปอีก ก็ไม่ทำให้จำเลยเสียเปรียบประการใด
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
