คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยเป็นเจ้าของร้านขายสินค้าต่าง ๆ ได้ประกาศและแจกบัตร์ให้แก่ผู้ที่ได้ไปเยี่ยมร้านจำเลย ถึงแม้จะไม่ได้ซื้ออะไระลยก็ตามคนละ ๑ บัตร์และให้ใช้บัตร์นี้ทายเลขสลากของสลากกินแบ่งบำรุงเทศบาล ผู้ที่ทายถูกจะได้รับรางวัลตามเงื่อนไขต่าง ๆ ในประกาศของจำเลยการกระทำนี้มิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานโจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.การพะนัน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ตามความเห็นของผู้พิพากษาที่มีความเห็นแย้งของศาลชั้นต้น โดยวินิจฉัยว่าที่จะเป็นผิดจะต้องมีการได้การเสียระหว่างผู้ซื้อและจำเลย คดีนี้จำเลยแจกบัตร์ให้เปล่าโดยผู้รับแจกจะซื้อของในร้านจำเลยหรือไม่ก็ตาม จำเลยเสียอีกมีแต่ทางเสียไม่มีทางได้เลย จึงไม่เป็นผิด ศาลฎีกาตัดสินว่าตาม ม.๘ แห่ง พ.ร.บ.การพะนัน พ.ศ.๒๔๗๘ อาจแยกข้อความได้ดั่งนี้คือ ๑. จัดให้มีการแถมพกหรือรางวัล ๒. ด้วยการเสี่ยงโชคโดยวิธีใด ๆ ๓. ในการประกอบกิจการค้าหรืออาชีพ ๔. ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ข้อเท็จจริงคงฟังได้ว่าการกระทำของจำเลยเข้าเกณฑ์ข้อ ๑-๒ และ ๔ แล้วแต่ในข้อ ๓ หาตรงไม่ เพราะบัตร์ที่จำเลยแจกจำเลยให้เปล่า ๆ ไม่ได้บังคับว่าต้องซื้อของ ๆ จำเลยจึงถือว่าการกระทำของจำเลยไม่ใช่การค้าเป็นเพียงนโยบายให้คนรู้จักร้านจำเลยเท่านั้น การให้รางวัลด้วยวิธีใด ๆเพื่อประกอบในการค้าดั่งเช่นคดีนี้ยังไม่มีผิดตาม ม.๘
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกฎีกาโจทก์
