คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ชนะคดีฟ้องขับไล่จำเลย ศาลพิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารให้รื้อถอนบ้านและสิ่งปลูกสร้างให้พ้นที่ดินของโจทก์ ศาลได้ออกคำบังคับให้จำเลยปฏิบัติตามคำพิพากษาแล้ว จำเลยแถลงว่า บ้านและสิ่งปลูกสร้างของจำเลยดังกล่าวได้ถูกโจทก์ในคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ ๓๑๖๓/๒๕๑๑ นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดไว้แล้วจำเลยจึงมิอาจปฏิบัติตามคำบังคับของศาลได้
โจทก์ยื่นคำร้องว่า จำเลยขัดขืนไม่ปฏิบัติตามคำบังคับ ขอให้ออกหมายจับจำเลย ได้ความว่าโจทก์ในคดีแดงที่ ๓๑๖๓/๒๕๑๑ ได้ขอหมายบังคับคดียึดบ้านของจำเลยไว้ แต่โจทก์ในคดีดังกล่าวได้ยื่นคำขอให้เจ้าพนักงานบังคับคดีงดการขายทอดตลาดไว้ โดยอ้างว่าจำเลยได้ขอผ่อนชำระหนี้ตามคำพิพากษาให้โจทก์เดือนละ ๕๐๐ บาท ยังเหลือหนี้อยู่อีกประมาณ๓๐,๐๐๐ บาท เจ้าพนักงานบังคับคดีจึงยังมิได้ดำเนินการแต่อย่างใด
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้จำเลยจัดการรื้อถอนอาคารออกจากที่พิพาทภายใน ๑ เดือน ถ้าพ้นกำหนดแล้วจำเลยยังมิได้รื้อถอน ให้โจทก์จัดการรื้อถอนเอง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
ที่จำเลยฎีกาว่าหากจำเลยปฏิบัติตามคำสั่งศาลโดยรื้อบ้านออกไปจากที่ของโจทก์แล้ว จำเลยก็ต้องมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๘๗ คำสั่งนั้นเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบนั้นเห็นว่า การที่จำเลยจะต้องรื้อบ้านออกไปจากที่พิพาทนั้น เป็นการกระทำโดยคำสั่งศาล จำเลยมิได้กระทำโดยพลการ จึงหามีความผิดทางอาญาไม่
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
