คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 สำแดงราคาสินค้าก๊อกน้ำฝักบัวต่ำกว่าความเป็นจริง จะต้องรับผิดเสียภาษีอากรที่ขาดและเงินเพิ่ม ขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินภาษีอากรแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยจำเลยทั้งสองให้การว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุม จำเลยที่ 1 สำแดงราคาสินค้าที่แท้จริงแล้ว ขอให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุมราคาสินค้าที่จำเลยที่ 1 สำแดงไว้ในใบขนสินค้าเป็นราคาที่แท้จริง พิพากษายกฟ้อง
โจทก์ทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิจารณา พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ทั้งสองฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงเบื้องต้นว่า จำเลยที่ 1 นำเข้าสินค้าก๊อกน้ำฝักบัวตามใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้าตามเอกสารหมาย จ.1, จ.5 และ จ.7 ทั้งได้ชำระค่าภาษีอากรไว้แล้วมีปัญหาในชั้นนี้ว่าจำเลยที่ 1 จะต้องชำระค่าภาษีอากรเพิ่มหรือไม่แล้ววินิจฉัยว่า"
พิเคราะห์แล้ว โจทก์มีนายเอนก และนายลือชัยเป็นพยานโดยนายเอนกเบิกความว่า เมื่อปี พ.ศ. 2523 พยานได้ไปยึดเอกสารเกี่ยวกับบัญชีราคาสินค้าจำนวนหลายรายการ มาจากห้างหุ้นส่วนจำกัดศรีพิชัย จึงได้ตรวจดู ปรากฏว่ามีเอกสารรายการขนของลงเรือระหว่างกรุงเทพฯ-ฮ่องกง ตามเอกสารหมาย จ.12 พร้อมคำแปล พบว่าเครื่องหมายหีบห่อ เอส.พี.แอล.พี. ย่อมาจากชื่อของจำเลยที่ 1กับมียอดเงินแสดงอยู่รายการละ 2 ยอด อยู่ในช่องที่สอง ตัว "อาร์"ย่อมาจากคำว่า Real แปลว่าจริง จึงได้นำเอกสารดังกล่าวไปตรวจสอบกับใบขนสินค้าเข้าและแบบแสดงรายการการค้า เอกสารหมาย จ.1, จ.5,จ.7 ของจำเลยที่ 1 ตามเอกสารหมาย จ.1 ในช่องเครื่องหมายและหมายเลข มีอักษร เอส.พี.แอล.พี. 024 ซึ่งตรงกับหมายเลขเอกสารในรายการ
ขนของลงเรือระหว่างกรุงเทพฯ-ฮ่องกง เดือน 4 เอกสารหมายจ.12 ซึ่งเป็นสินค้าประเภทก๊อกฝักบัวครบชุด และฝักบัวพลาสติกสำหรับสระผมโดยเฉพาะ ราคา 4,088 เหรียญสหรัฐ แต่ราคาที่แท้จริง 8,472.00เหรียญสหรัฐ จึงได้นำไปตรวจสอบใบแสดงรายการของการซื้อเอกสารหมาย จ.2 ซึ่งจำเลยที่ 1 ได้ส่งไว้พร้อมใบขนสินค้าขาเข้า และแบบแสดงรายการการค้า เอกสารหมาย จ.1 ปรากฏว่าเครื่องหมายสินค้าราคาสินค้า และหมายเลข แอล/ซี ตรงกับรายการขนของลงเรือระหว่างกรุงเทพฯ-ฮ่องกง เดือน 4 เอกสารหมาย จ.12 พยานจึงได้นำไปตรวจสอบกับบัญชีแสดงราคาสินค้าเอกสารหมาย จ.3 ซึ่งยึดมาจากห้างหุ้นส่วนจำกัด ศรีพิชัย ปรากฏว่าหมายเลขสินค้าในใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้า
เอกสารหมาย จ.1 เป็นฝักบัวมีด้ามถือระบุหมายเลข 0353 ตรงกับบัญชีแสดงราคาสินค้า เอกสารหมาย จ.3 ราคาต่อหน่วยที่แสดงไว้ก็เท่ากันคือ 4.18 เหรียญสหรัฐแต่ในใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้าเอกสารหมาย จ.1ราคาต่อหน่วย 1.90 เหรียญสหรัฐ ส่วนสินค้าและราคาสินค้าในใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้า เอกสารหมาย จ.5, จ.7 เป็นสินค้าก๊อกฝักบัวเป็นชุด บริษัทแมทสุโมโต ฮาร์ดแวร์ จำกัด ประเทศญี่ปุ่น เป็นผู้ขายเช่นเดียวกัน ราคาต่อหน่วยจึงเท่ากัน พยานจึงได้เรียกผู้จัดการหรือตัวแทนของจำเลยที่ 1 มาพบ และได้แสดงหลักฐานข้างต้นให้นางมยุรี อุ่นจิตร ภรรยาของจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นตัวแทนของจำเลยที่ 1 ทราบว่า จำเลยที่ 1 ได้สำแดงราคาสินค้าไว้ต่ำกว่าราคาที่แท้จริง นางมยุรีก็ไม่ปฏิเสธ และว่าจะชำระภาษีอากรเพิ่ม ปรากฏตามบันทึกข้อความ เรื่องขอทำความตกลงระงับคดีเอกสารหมาย จ.15
ศาลฎีกาเห็นว่า นอกจากโจทก์มีพยานหลักฐานเกี่ยวกับราคาสินค้าตามฟ้องที่เป็นราคาแท้จริงตามบัญชีแสดงราคาสินค้า เอกสารหมาย จ.3 มาแสดงต่อศาลแล้ว โจทก์ก็ยังมีรายการส่งของลงเรือระหว่างกรุงเทพฯ-ฮ่องกง เดือน 4 เอกสารหมาย จ.12ซึ่งยึดมาจากห้างหุ้นส่วนจำกัด ศรีพิชัย และสามารถพิสูจน์ได้ว่าอักษรย่อ เอส.พี.แอล. คือชื่อของจำเลยที่ 1 สินค้า ราคาสินค้าและจำนวนสินค้าตามใบแจ้งขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้าเอกสารหมาย จ.1, จ.5, จ.7 ของจำเลยที่ 1 เป็นสินค้าชนิดเดียวกันและผลิตโดยบริษัทแมทสุโมโต ฮาร์ดแวร์ จำกัด ประเทศญี่ปุ่นเช่นเดียวกัน ยิ่งกว่านั้นหลังจากที่นายเอนกซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของโจทก์ที่ 1 ตรวจพบว่าจำเลยที่ 1 สำแดงราคาสินค้าตามฟ้องต่ำกว่าราคาแท้จริง จึงได้เรียกจำเลยที่ 1 ไปพบ
จำเลยที่ 1มอบให้นางมยุรี อุ่นจิตร เป็นตัวแทนไปพบนายเอนก นางมยุรีก็ยอมรับว่าราคาสินค้าที่สำแดงไว้ตามฟ้องเป็นราคาต่ำไป ปรากฏตามบันทึกข้อความ เรื่องขอทำความตกลงระงับคดี เอกสารหมาย จ.15จำเลยทั้งสองมิได้นำสืบโต้แย้งถึงเรื่องนี้ คงนำสืบเพียงว่าจำเลยที่ 1 ได้ชำระเงินตามสัญญาซื้อขายผ่านธนาคารโดยเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตเท่านั้น พยานหลักฐานโจทก์มีน้ำหนัก เชื่อว่าจำเลยที่ 1 ได้สำแดงราคาสินค้าตามฟ้องต่ำกว่าราคาแท้จริงพยานหลักฐานจำเลยไม่อาจฟังหักล้างได้ ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าสัญญาซื้อขายเอกสารหมาย ล.1, ล.2, ล.3 นั้น โจทก์ไม่ได้สืบว่าเป็นเอกสารปลอมหรือไม่ และได้ระบุราคาสินค้าไว้ชัดแล้ว ราคาสินค้าดังกล่าวจึงเป็นราคาที่แท้จริงนั้น
เห็นว่า เมื่อนางมยุรียอมรับว่าราคาสินค้าตามฟ้องต่ำกว่าราคาแท้จริงแล้วก็ไม่จำเป็นจะต้องถือเอาราคาสินค้าที่ระบุในสัญญาซื้อขายเอกสารหมาย ล.1, ล.2 และ ล.3ว่าเป็นราคาที่แท้จริงดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัย จำเลยทั้งสองจะต้องชำระค่าภาษีอากรเพิ่มตามฟ้อง คำพิพากษาศาลล่างทั้งสองไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา ฎีกาโจทก์ฟังขึ้น"
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับ ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระภาษีอากร 125,489.06บาท แก่โจทก์พร้อมด้วยเงินเพิ่มในอัตราร้อยละ 1 ต่อเดือนในยอดเงินอากรที่ขาด 67,578.97 บาท นับแต่วันฟ้องไปจนกว่าจะชำระเสร็จ
