คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์จำเลยได้ทำสัญญาแบ่งทรัพย์สินซึ่งบิดามารดาของโจทก์จำเลยทำมาหาได้ด้วยกัน โดยจำเลยยอมแบ่งที่ดินพิพาทให้โจทก์ ส่วนโจทก์ยินยอมยกกระบือข้าวเปลือกและเงินให้จำเลย จำเลยไม่ไปจดทะเบียนแบ่งที่ดินพิพาทให้โจทก์ จึงขอให้บังคับจำเลยจดทะเบียนแบ่งที่ดินพิพาทให้โจทก์
จำเลยให้การว่า จำเลยจะแบ่งที่ดินให้โจทก์โดยมีเงื่อนไขว่า โจทก์ต้องยอมให้จำเลยอาศัยอยู่ด้วยตลอดไป แต่สัญญาที่โจทก์นำมาฟ้องไม่ได้ระบุเงื่อนไขให้ครบถ้วน จำเลยจึงได้บอกเลิกสัญญากับโจทก์แล้ว ขอให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยจดทะเบียนแบ่งที่ดินพิพาทให้โจทก์
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยไม่ได้ยินยอมแบ่งที่พิพาทให้โจทก์โดยเสน่หา แต่โจทก์ได้ยินยอมยกกระบือและแบ่งเงินกับข้าวเปลือกให้จำเลยในคราวเดียวกันด้วย โจทก์จำเลยต่างมีฐานะเป็นเจ้าหนี้ลูกหนี้ซึ่งกันและกัน สัญญาดังกล่าวจึงมีลักษณะเป็นสัญญาต่างตอบแทนข้อที่จำเลยอ้างว่าได้บอกเลิกสัญญากับโจทก์แล้วนั้น เห็นว่าเหตุที่จำเลยจะเลิกสัญญาได้จะต้องเป็นไปตามที่ระบุไว้ในข้อสัญญา หรือมีเหตุอื่นที่กฎหมายให้อำนาจจำเลยบอกเลิกสัญญาไว้ ดังนั้น จำเลยจะบอกเลิกสัญญาโดยอ้างเหตุแต่เพียงว่า ข้อสัญญาไม่เป็นไปตามความประสงค์ของจำเลยโดยโจทก์ไม่ยินยอมหาได้ไม่ เพราะไม่ใช่เป็นเหตุจากฝ่ายโจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญาแต่ประการใด และตามข้อสัญญาก็มิได้ให้สิทธิจำเลยที่จำขอเลิกสัญญาเพราะเหตุดังกล่าวได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
