คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำสัญญาเช่าตึกแถวจากโจทก์มีกำหนด 1 ปีจำเลยชำระค่าเช่าแก่โจทก์เพียงเดือนเดียวก็ผิดสัญญาไม่ชำระค่าเช่าตลอดมา ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาขับไล่จำเลยและบริวารจำเลยยื่นคำร้องว่า จำเลยมิได้จงใจขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ขอให้พิจารณาคดีใหม่ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งให้ยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหาว่าคำสั่งของศาลแพ่งที่สั่งยกคำร้องขอให้พิจารณาใหม่ของจำเลยโดยมีผู้พิพากษานายเดียวลงชื่อในคำสั่งชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เห็นว่าตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรม มาตรา 22บัญญัติว่า ในศาลชั้นต้นผู้พิพากษานายเดียวมีอำนาจเกี่ยวแก่คดีซึ่งอยู่ในอำนาจของศาลนั้นดังต่อไปนี้(1) ทำการไต่สวนและวินิจฉัยชี้ขาดคำร้องหรือคำขอที่ยื่นต่อศาลในคดีแพ่ง ฯลฯเมื่อกฎหมายบัญญัติไว้เช่นนี้ การที่ผู้พิพากษานายเดียวลงนามในคำสั่งวินิจฉัยชี้ขาดคำร้อง จึงชอบด้วยบทบัญญัติมาตราดังกล่าวแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
