คำฟ้องและคำให้การ
ผู้ร้องร้องว่าทรัพย์ ๑๘ รายการที่โจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดเป็นของผู้ร้อง โดยซื้อมาจากนางสาวเป้าบุตรสาวจำเลย ขอให้ศาลปล่อยทรัพย์ โจทก์คัดค้านว่าทรัพย์เป็นของจำเลย จำเลยโอนให้นางสาวเป้าและนางสาวเป้าขายให้ผู้ร้อง โดยจำเลยนางสาวเป้าและผู้ร้องสมยอมกันโดยรู้อยู่ว่าทำให้โจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้เสียเปรียบ ขอให้ศาลยกคำร้อง ศาลชั้นต้นฟังว่า การที่จำเลยยกทรัพย์ให้นางสาวเป้า และการซื้อขายระหว่างนางสาวเป้ากับผู้ร้องเป็นการแสดงเจตนาลวงเพื่อฉ้อฉลไม่ให้โจทก์ได้รับชำระหนี้ ผู้ร้องจึงไม่ใช่เจ้าของทรัพย์ ไม่มีสิทธิร้องขัดทรัพย์ พิพากษาให้ยกคำร้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า การโอนและการซื้อขายที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง คือ ทรัพย์อันดับ ๕๖ ถึง ๖๐ ระหว่างจำเลย นางสาวเป้า และผู้ร้องเป็นไปโดยชอบ จึงพิพากษาแก้ให้ปล่อยทรัพย์ดังกล่าว
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยโอนทรัพย์ให้นางสาวเป้าเป็นนิติกรรมฉ้อฉลเจ้าหนี้ และการที่นางสาวเป้าขายทรัพย์นั้นให้ผู้ร้อง ก็ทำไปโดยผู้ร้องไม่สุจริต
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาแก้ให้ยกคำร้องเสีย
