คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอแบ่งมรดกบิดามารดาจากจำเลย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่ดินและบ้านพิพาทหมาย ๑๑ เป็นของโจทก์แต่ผู้เดียวโดยบิดายกให้ให้ยกฟ้องข้อกล่าวหาอื่นนอกจากนั้น ศาลอุธรณ์เห็นว่าเฉพาะที่นา ๕ กะบิ้งที่ศาลหมายเลข ๑ นั้น เชื่อว่าบิดาโจทก์ยกให้โจทก์พร้อมกับที่ดินบ้านหมายเลข ๑๑ จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าเฉพาะที่ดินนาหมายเลข ๑ ติดกับที่บ้านหมาย ๑๑ เป็นของโจทก์ นอกนั้นคงพิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้โจทก์ตั้งทุนทรัพย์ที่เรียกร้องมา ๑๑๙๙ บาทเศษ ทรัพย์ตามบัญชีท้ายฟ้องทั้งหมดมี ๑๐ รายการและเฉพาะที่นามีราคารายการละ ๑๐๐ บาทเศษ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะที่นา ๑ แปลงเท่านั้น จึงถือว่าเป็นการแก้น้อย ต้องห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริง ส่วนข้อที่หาว่าศาลอุทธรณ์วินิจฉัยนอกประเด็นนั้นได้พิจารณาแล้วเห็นว่าฟังไม่ขึ้น
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
