คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ ฟ้อง ว่า เมื่อ วันที่ 15 สิงหาคม 2537 เวลา กลางวันจำเลย กับพวก อีก 1 คน ซึ่ง ยัง ไม่ได้ ตัว มา ฟ้อง ร่วมกัน แปรรูป ไม้ยางและ มี ไม้ยาง แปรรูป ซึ่ง เป็น ไม้หวงห้าม ประเภท ก. จำนวน 21 แผ่นปริมาตร 0.97 ลูกบาศก์เมตร ไว้ ใน ครอบครอง ภายใน เขตควบคุมการ แปรรูป ไม้ โดย ไม่ได้ รับ อนุญาต จาก พนักงาน เจ้าหน้าที่ ตาม กฎหมายเหตุ ทั้งหมด เกิด ที่ ตำบล ห้วยยาง อำเภอคอนสาร จังหวัด ชัยภูมิ ตาม วัน เวลา ดังกล่าว มี ผู้ ประสงค์ สินบน นำ จับ นำ เจ้าพนักงาน จับ จำเลยได้ พร้อม ด้วย ไม้ยาง ดังกล่าว กับ เลื่อย โซ่ ยนต์ 1 เครื่อง และแกลลอน บรรจุ น้ำมันเบนซิน อันเป็น เครื่องมือ เครื่องใช้ ที่ จำเลย ใช้ใน การกระทำ
ผิด เป็น ของกลาง ขอให้ ลงโทษ ตาม พระราชบัญญัติ ป่าไม้พ.ศ. 2484 มาตรา 4, 6, 7, 47, 48, 73, 74, 74 ทวิ , 74 จัตวาประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 91 ริบของกลาง และ จ่าย สินบน นำ จับแก่ ผู้แจ้งความ นำ จับ ตาม กฎหมายจำเลย ให้การรับสารภาพศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม พระราชบัญญัติ ป่าไม้พ.ศ. 2484 มาตรา 47, 48, 73, 74, 74 ทวิ , 74 จัตวา ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83, 91 ฐาน แปรรูป ไม้ จำคุก 6 เดือน และ ปรับ 8,000 บาทฐาน มี ไม้หวงห้าม แปรรูป ไว้ ใน ครอบครอง โดย ไม่ได้ รับ อนุญาต จำคุก6 เดือน และ ปรับ 8,000 บาท รวม สอง กระทง จำคุก 12 เดือน และ ปรับ16,000 บาท จำเลย ให้การรับสารภาพ เป็น ประโยชน์ แก่ การ
พิจารณามีเหตุ บรรเทา โทษ ลดโทษ ให้ กึ่งหนึ่ง ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78คง จำคุก 6 เดือน และ ปรับ 8,000 บาท ให้ รอการลงโทษ ไว้ 2 ปีตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 ไม่ชำระ ค่าปรับ จัดการ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 ริบของกลาง ให้ จำเลย จ่าย สินบน นำ จับกึ่งหนึ่ง ของ ค่าปรับโจทก์ อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษาแก้ เป็น ว่า จำเลย มี ความผิด ฐาน แปรรูป ไม้และ มี ไม้แปรรูป ไว้ ใน ครอบครอง โดย ไม่ได้ รับ อนุญาต ตาม พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 48 วรรคหนึ่ง ประกอบ ด้วย มาตรา 73 วรรคสอง (1)รวม 2 กระทง จำคุก กระทง ละ 1 ปี โดย ไม่ลงโทษ ปรับ รวม จำคุก 2 ปีจำเลย ให้การรับสารภาพ มีเหตุ บรรเทา โทษ
ลดโทษ ให้ กึ่งหนึ่ง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คง จำคุก 1 ปี ไม่รอการลงโทษ ศาล มิได้ลงโทษ ปรับ คำขอ โจทก์ เรื่อง เงินสินบน นำ จับ จึง ให้ยก นอกจาก ที่ แก้คง ให้ เป็น ไป ตาม คำพิพากษา ศาลชั้นต้นจำเลย ฎีกา ขอให้ ลงโทษ สถาน เบา และ รอการลงโทษศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "เห็นว่า ความผิด ที่ จำเลย กระทำ แต่ละ กระทงนั้น กฎหมาย กำหนด อัตราโทษ ขั้นต่ำ ไว้ ให้ จำคุก ตั้งแต่ หนึ่ง ปีและ ปรับ ตั้งแต่ ห้า พัน บาท จึง ลงโทษ น้อยกว่า นี้ ไม่ได้ ส่วน ที่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ขอให้ รอการลงโทษ นั้น ตาม ข้ออ้าง ของ จำเลย ที่ ว่า ไม้ยางที่ จำเลย ตัด ขึ้น อยู่ ใน ที่ดิน ของ บิดา จำเลย จำเลย นำ ไม้ มา เพื่อ ใช้ซ่อมแซม บ้าน และ จำเลย ได้ ถ่าย ภาพ บริเวณ ต้นยาง ที่ ขึ้น อยู่ เพื่อประกอบการ พิจารณา ซึ่ง โจทก์ ไม่ได้ แก้ ฎีกา เห็นว่า จำเลย มี บุตรที่ ต้อง อุปการะ เลี้ยงดู 2 คน ไม้ ของกลาง มี จำนวน เล็กน้อย ซึ่งจำเลย อ้างว่า อยู่ ใน ที่ดิน ของ บิดา จำเลย ไม่ปรากฏ ว่า จำเลย ได้รับ โทษจำคุก มา ก่อน จึง เห็นสมควร รอการลงโทษ และ ปล่อย ตัว ไป เพื่อ ให้ โอกาสจำเลย กลับ ตัว แต่ เพื่อ ให้ จำเลย หลา บจำ สมควร วางโทษ ปรับ จำเลย ด้วยที่ ศาลอุทธรณ์ ภาค 1 ไม่รอการลงโทษ จำเลย และ ไม่ ปรับ นั้น ไม่ต้อง ด้วยความเห็น ของ ศาลฎีกา ฎีกา ของ จำเลย ฟังขึ้น "
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ เป็น ว่า ให้ ปรับ จำเลย อีก กระทง ละ 8,000 บาท รวม2 กระทง ปรับ 16,000 บาท ลดโทษ ให้ กึ่งหนึ่ง ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คง ปรับ 8,000 บาท โทษ จำคุก ให้ รอการลงโทษ ไว้ 2 ปีตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 ไม่ชำระ ค่าปรับ จัดการ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 ให้ จ่าย สิบ บน นำ จับ กึ่งหนึ่งของ ค่าปรับ นอกจาก ที่ แก้ ให้ เป็น ไป ตาม คำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ ภาค 1
