คำฟ้องและคำให้การ
ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องกับนางคอดีเยาะห์ บุญธรรมเป็นสามีภรรยากัน โดยมิได้จดทะเบียนสมรส มีบุตรด้วยกัน 6 คนนางคอดีเยาะห์ถึงแก่ความตาย เมื่อปี 2517 และผู้ร้องได้รับแต่งตั้งจากศาลชั้นต้นให้เป็นผู้จัดการมรดกผู้ร้องจึงได้จดทะเบียนโอนมรดกที่ดินโฉนดที่ 3327 เฉพาะส่วนของนางคอดีเยาะห์ให้แก่นางอามีนะห์แต่ผู้เดียว เนื่องจากเป็นบุตรคนโตและบุตรคนอื่น ๆ ยังเป็นผู้เยาว์ จึงให้ถือกรรมสิทธิ์ไว้ชั่วคราวเพื่อโอนให้น้อง ๆ ในภายหลัง นางอามีนะห์มีสามีชื่อนายอิสมาแอน แบรอมาน โดยมิได้จดทะเบียนสมรส มีบุตรด้วยกัน3 คน ต่อมานางอามีนะถึงแก่ความตาย ผู้ร้องในฐานะผู้จัดการมรดกของนางคอดีเยาะห์เจ้าของที่ดินคนเดิมไปติดต่อที่สำนักงานที่ดิน เพื่อขอโอนที่ดินดังกล่าวมาแบ่งปันให้ทายาทแต่เจ้าพนักงานที่ดินไม่ดำเนินการให้ จึงขอให้ศาลไต่สวนและมีคำสั่งตั้งให้ผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกของนางอามีนะห์ศาลชั้นต้นตรวจคำร้องของ ผู้ร้องแล้วมีคำสั่งว่า ผู้ร้องมิใช่ผู้มีส่วนได้เสียในทรัพย์มรดกของผู้ตาย ไม่มีอำนาจยื่นคำร้องยกคำร้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาว่าผู้ร้องเป็นผู้มีส่วนได้เสียในอันที่จะร้องต่อศาลขอให้ตั้งผู้จัดการมรดกตามความในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1713 หรือไม่ เห็นว่าผู้มีส่วนได้เสียในอันที่จะร้องต่อศาลขอให้ตั้งผู้จัดการมรดกหมายความว่า บุคคลผู้นั้นเป็นผู้มีส่วนได้เสียในทางมรดกหรือในทางพินัยกรรมหรือเกี่ยวกับทรัพย์สินในกองมรดก ข้อเท็จจริงปรากฏตามคำร้องว่า ผู้ร้องในฐานะผู้จัดการมรดกของนางคอดีเยาะห์เจ้าของที่ดินเดิม ได้จดทะเบียนโอนมรดกที่ดินโฉนดที่ 3727ตำบลหมอนทอง อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา เฉพาะส่วนของนางคอดีเยาะห์ให้แก่นางอามีนะห์ผู้ตายไปแล้ว ผู้ร้องจึงไม่มีส่วนได้เสียในกองมรดกของผู้ตายหรือเกี่ยวกับทรัพย์สินในกองมรดกของผู้ตายในอันที่จะร้องขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตาย"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
