Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
ปรึกษาทนายความที่ออนไลน์ตอนนี้ ทนายความทั้งหมด
คดีแพ่ง ธุรกิจ และทรัพย์สิน คดีแพ่งทั่วไปและสัญญา หนี้สิน บัตรเครดิต และบังคับคดี คดีที่ดินและอสังหาริมทรัพย์ คดีละเมิดและเรียกค่าเสียหาย คดีหุ้นส่วนและบริษัท คดีธุรกิจและการค้า คดีลิขสิทธิ์และเครื่องหมายการค้า คดีล้มละลายและฟื้นฟูกิจการ คดีคุ้มครองผู้บริโภค คดีอาญา ทุจริต และฟอกเงิน คดีอาญาทั่วไป คดีอาญาทุจริตและประพฤติมิชอบ คดี ป.ป.ช. และ ป.ป.ท. คดีผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง คดีฟอกเงินและยึดทรัพย์ คดียาเสพติด คดีเด็กและเยาวชน คดีครอบครัวและมรดก คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คนไทย) คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คู่สมรสต่างประเทศ) คดีมรดก พินัยกรรม และทรัพย์สิน คดีครอบครัวและมรดก (ทั่วไป) คดีไซเบอร์และออนไลน์ คดีฉ้อโกงออนไลน์และหลอกโอนเงิน คดีหมิ่นประมาทออนไลน์และโซเชียล คดี พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์และอาชญากรรมไซเบอร์ คดีออนไลน์และเทคโนโลยี (ทั่วไป) คดีแรงงาน จราจร และปกครอง คดีแรงงานและการเลิกจ้าง คดีจราจรและอุบัติเหตุรถชน คดีปกครอง วินัยข้าราชการและรัฐวิสาหกิจ คดีเฉพาะทางและระหว่างประเทศ คดีทางการแพทย์และสาธารณสุข คดีบัญชีและภาษีอากร คดีขนส่งทางทะเลและการค้าระหว่างประเทศ คดีประกันภัยและสินไหมทดแทน คดีคนต่างด้าว วีซ่า และใบอนุญาตทำงาน
ให้แพลตฟอร์มเลือกทนายให้ สมัครเป็นทนายความ
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1426/2533

พ.ศ. 2533 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

ตาม ประกาศ กระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ข้อ 45สิทธิของลูกจ้างที่จะได้ รับค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีเกิดขึ้นเมื่อถูก เลิกจ้าง ฉะนั้นการคำนวณค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปี จึงต้อง คิดจากอัตราค่าจ้างขณะเลิกจ้าง ดังนี้การนำค่าครองชีพรวมกับเงินเดือนของลูกจ้างมาคำนวณค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปี จึงชอบแล้ว.

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เป็นนิติบุคคลประเภทรัฐวิสาหกิจเดิมชื่อองค์การส่งเสริมการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยต่อมาปี พ.ศ. 2522 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยใช้ชื่อย่อว่า ททท. จำเลยที่ 2 ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย และเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 โจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 เลิกจ้างโจทก์โดยอ้างว่า โจทก์ครบเกษียณอายุ60 ปี ซึ่งไม่เป็นความจริง ความจริงโจทก์ยังมีอายุไม่ครบ60 ปีบริบูรณ์ โจทก์มีอายุเพียง 54 ปี การที่จำเลยที่ 1 เลิกจ้างโจทก์เป็นการเลิกจ้างโดยไม่เป็นธรรมและไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้าตามกฎหมาย ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ตกงานและขาดรายได้ประจำรวมเป็นเงินที่โจทก์มีสิทธิได้รับ 2,898,491.38 บาท

ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองชดใช้เงินจำนวนดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ยจำเลยทั้งสองให้การว่า จำเลยรับโจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลยมีเงินเดือนเดือนละ 13,800 บาท เข้าทำงานเมื่อปี พ.ศ. 2506โจทก์อายุ 60 ปีแล้ว สำหรับค่าเสียหายที่โจทก์ฟ้อง จำเลยไม่ต้องรับผิดเพราะไม่ได้เกิดจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม และไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์เพราะโจทก์เกษียณอายุ ขาดคุณสมบัติการเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจ อันเป็นผลของกฎหมายมหาชน จำเลยไม่ต้องรับผิดชดใช้ค่าชดเชยจำนวน 151,440 บาท สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า 26,400 บาท และค่าเสียหายจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม1,812,040 บาท ส่วนเงินบำเหน็จนั้นจำเลยต้องรับผิดไม่เกิน371,945.67 บาท ค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปี 19 วันหากจะได้รับไม่เกิน 8,740 บาท

ค่าจ้างเดือนมกราคม 2532 จำนวน 11วัน คิดเป็นเงิน 5,179 บาทศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าโจทก์เกิดเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 2469 ซึ่งครบเกษียณอายุในปี พ.ศ. 2529 จำเลยเลิกจ้างโจทก์เมื่อวันที่ 12 มกราคม 2532 ถือว่าเลิกจ้างเพราะเหตุโจทก์ครบเกษียณอายุ ไม่เป็นการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม จึงไม่มีเหตุที่จะให้จำเลยที่ 1 รับโจทก์กลับเข้าทำงานหรือใช้ค่าเสียหายการขึ้นเงินเดือนแก่ลูกจ้างเป็นสิทธิของนายจ้างที่จะพิจารณาให้ตามผลงานของลูกจ้างเหตุที่โจทก์ไม่ได้รับการพิจารณาขึ้นเงินเดือนเนื่องจากทำงานไม่ได้ระดับที่สมควรจะขึ้นเงินเดือน โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องให้จำเลยจ่ายเงินเดือนส่วนที่ไม่ได้ขึ้น โจทก์ได้รับเงินเดือนสุดท้ายเดือนละ13,800 บาท และค่าครองชีพอีกเดือนละ 800 บาท

รวมเป็นค่าจ้างสุดท้ายเดือนละ 14,600 บาท จำเลยเลิกจ้างโจทก์วันที่ 12 มกราคม2532 และยังค้างค่าจ้างโจทก์ 11 วัน คิดเป็นเงิน 5,353.33 บาทการที่จำเลยเลิกจ้างโจทก์เพราะเหตุเกษียณอายุ ถือว่าเป็นการเลิกจ้างโดยโจทก์ไม่ได้กระทำความผิดจำเลยต้องจ่ายค่าชดเชย แต่ไม่จำต้องบอกกล่าวล่วงหน้า โจทก์ยังมีวันหยุดพักผ่อนประจำปีอีก 19 วันจำเลยต้องจ่ายค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีดังกล่าว โดยคิดจากค่าจ้างอัตราสุดท้ายที่โจทก์ได้รับเดือนละ 14,600 บาทคิดเป็นเงิน 9,246.67 บาท โจทก์มีอายุงาน 25 ปี 8 เดือน มีสิทธิได้รับเงินบำเหน็จเท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้ายเดือนละ 14,600 บาทคูณด้วย 26 เป็นเงิน 379,600 บาท จำเลยที่ 2 เป็นผู้มีอำนาจกระทำการแทนจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนิติบุคคล

ถือว่าเป็นนายจ้างด้วย จึงต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 1 แต่ไม่ต้องรับผิดเป็นส่วนตัว พิพากษาให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ร่วมกันรับผิดชำระค่าจ้างค้างจ่ายจำนวน 5,353.33 บาทค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีจำนวน 9,246.67 บาท และค่าชดเชยจำนวน 87,600 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี ของต้นเงินแต่ละจำนวนนับแต่วันเลิกจ้าง (วันที่ 12 มกราคม2532) จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ และให้จำเลยที่ 1 และที่ 2ร่วมกันชำระเงินบำเหน็จจำนวน 379,600 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี ของต้นเงินจำนวนดังกล่าวนับแต่วันที่ 14กุมภาพันธ์ 2532 จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ แต่จำเลยที่ 2 ไม่ต้องรับผิดในหนี้ทั้ง 4 จำนวนดังกล่าวเป็นการส่วนตัว คำขอของโจทก์นอกจากนี้ให้ยกเสียโจทก์และจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "...

คำพิพากษาศาลล่าง

จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ประการสุดท้ายว่า ศาลแรงงานกลางคำนวณค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีไม่ถูกต้องเพราะในปี พ.ศ. 2530 และ 2531 โจทก์ได้รับเงินเดือนเดือนละ 13,800 บาท ไม่มีค่าครองชีพ ซึ่งค่าครองชีพเริ่มใช้เมื่อเดือนมกราคม 2532 การที่นำค่าครองชีพไปรวมคำนวณจึงไม่ถูกต้อง โจทก์มีสิทธิได้รับค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีเป็นเงิน 8,740 บาท เท่านั้น ข้อนี้เห็นว่า สิทธิของโจทก์ที่จะได้รับค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีเกิดขึ้นเมื่อถูกเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 45การคำนวณค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีจึงต้องคิดจากอัตราค่าจ้างขณะเลิกจ้าง ขณะถูกเลิกจ้างโจทก์มีสิทธิได้รับค่าครองชีพอีก800 บาท การที่ศาลแรงงานกลางนำค่าครองชีพมารวมกับเงินเดือนของโจทก์มาคำนวณค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีจึงชอบแล้ว..."

ผลคำพิพากษา

พิพากษายืน.

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
ประคนธ์ พันธุ์วิชาติกุล · ศักดา โมกขมรรคกุล · ก้าน อันนานนท์
แหล่งที่มา
สำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้