คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าที่ดินของจำเลยตกเป็นภาระจำยอมแก่ที่ดินของโจทก์ เป็นทางเดินออกสู่ถนนสาธารณะ จำเลยปิดกั้นทางนั้นเสียขอให้บังคับจำเลยรื้อถอนรั้วและสิ่งกีดขวางให้โจทก์มีสิทธิใช้ทางได้ตลอดไป จำเลยต่อสู้ว่าไม่ได้ปิดทางที่ดินที่โจทก์อ้างจำเลยได้ขายให้นายสมพร้อมไปแล้ว และมิได้ตกเป็นภารจำยอม
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนรั้วและสิ่งกีดขวางที่จำเลยทำไว้บนทางเดินพิพาท อันเป็นภารจำยอมออกไปเสียให้โจทก์มีสิทธิใช้ทางภารจำยอมพิพาทได้ตลอดไป
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาต่อมา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ได้ภารจำยอมในทางพิพาทโดยอายุความและจำเลยเป็นผู้ปิดกั้นทางพิพาท มีปัญหาว่าการที่จำเลยอ้างว่าได้ขายที่ดินและทางเดินพิพาทให้แก่นายสมพร้อมไปแล้ว หากสมมติว่าฟังได้จะทำให้ทางเดินซึ่งตกอยู่ในภารจำยอมอยู่ก่อนสิ้นไปหรือไม่
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าการซื้อที่ดินของนายสมพร้อมนี้เป็นเพียงเดิมชื่อของตนและของนางหนิงผู้ซื้อที่ดินอีกคนหนึ่งถือกรรมสิทธิ์ตามส่วนลงไปในโฉนดที่ดินร่วมกับจำเลยเท่านั้น กรณีเช่นนี้มิต้องด้วยบทบัญญัติแห่งกฎหมายให้ภารจำยอมซึ่งมีอยู่แต่เดิมสิ้นไป
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
