คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้ทำหนังสือกู้เงินจำเลย และเอานาฟาง ๑ แปลงให้ยึดถือทำต่างดอกเบี้ย โจทก์ได้ขอชำระหนี้และขอนาคืน จำเลยไม่ยอม จึงขอให้ศาลบังคับ
จำเลยให้การว่า โจทก์ได้ขายฝากนาผู้อื่นไว้แล้ว โจทก์ให้จำเลยไถ่ถอนที่นา โดยตกลงว่าโจทก์จะไถ่ถอนที่นาคืนจากจำเลยภายในกำหนด ๑ ปี โจทก์ไม่ไถ่ถอนภายในกำหนด เป็นการแสดงว่าโจทก์สละสิทธิ โจทก์แถลงว่าเดิมได้เอาเงินนายฝ้ายไปมอบที่นาให้ยึดถือ และทำกินต่างดอกเบี้ย ต่อมาได้กู้เงินจำเลย ๒๐๐ บาท มอบนาให้จำเลยทำกินต่างดอกเบี้ย ไม่ได้กำหนดเวลาไถ่ถอน จำเลยแถลงว่าโจทก์กู้เงินจำเลยไปไถ่นาจากนายฝ้าย มอบนาให้ทำกินต่างดอกเบี้ย ไม่ไถ่ในกำหนด ๑ ปี ให้ที่นาเป็นสิทธิแก่จำเลย โจทก์ไม่ได้ขอไถ่ ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพะยาน แล้วพิพากษาให้โจทก์ชนะคดี
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน.
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาฉะเพาะปัญหาว่า สัญญากำหนดมาไถ่ ๑ ปีนั้น จะเป็นการแสดงเจตนาสละสิทธิ หรือเป็นเรื่องระยะเวลาชำระหนี้ เป็นปัญหาข้อกฎหมาย
ศาลฎีกาเห็นว่าข้อตกลงที่ว่าจะไถ่ถอนภายใน ๑ ปี ถ้าพ้นกำหนดเวลา ๑ ปี จะถือว่า เป็นการแสดงเจตนาสละสิทธิครอบครองได้หรือไม่นั้น เป็นปัญหาเกี่ยวแก่การวินิจฉัยหรือตีความตามข้อตกลงแห่งสัญญา ซึ่งเห็นว่าข้อตกลงเพียงเท่านี้ ยังแปลความไม่ได้ว่าเป็นการแสดงเจตนาสละสิทธิการครอบครอง คงแปลได้เพียงว่า เป็นเรื่องกำหนดระยะเวลาชำระหนี้ หรือกำหนดเวลาไถ่ถอน
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
