คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยเคยต้องโทษมาแล้ว ๒ ครั้ง จำเลยบังอาจใช้มีดปาดตาลใส่ฝักตีนางผูกน้องของจำเลย ทั้ง ๆ ที่มีดอยู่ในผักจนนางผูกบาดเจ็บ โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๒๕๔ และขอให้ส่งตัวไปกักกัน ตาม พ.ร.บ. กักกันฯ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๔ กฏหมายอาญา กับให้ส่งตัวไปกักกันไว้มีกำหนด ๓ ปี
ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า โทษครั้งแรกจำเลยได้รับมาเป็นเวลา ๗ - ๘ ปีแล้ว จำเลยทำผิดครั้งนี้ถึงแม้จะเป็นเหตุร้าย แต่จำเลยกระทำโดยโทษะจริต ประกอบกับเหตุผลในคดีไม่พอฟังว่าจำเลยมีสันดานเป็นผู้ร้ายพิพากษาแก้ศาลชั้นต้นในข้อที่ไม่ควรลงโทษกักกันนอกนั้นยืนตาม โจทก์ฏีกา ศาลฎีกาพิพากษาว่าถึงแม้คดีจะอยู่ในบังคับตาม พ.ร.บ. กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้ายก็จริงแต่การจะส่งตัวไปกักกันหรือไม่เป็นดุลยพินิจของศาล ซึ่งศาลอุทธรณ์ได้ใช้ดุลยพินิจมาชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตาม
