คำฟ้องและคำให้การ
ผู้เสียหายร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการ ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๒ มีนาคม ๒๕๑๑ นายสันติได้นำเช็ค ๑ ฉบับ สั่งจ่ายเงิน ๓๐,๐๐๐ บาท ที่จำเลยลงชื่อเป็นผู้สั่งจ่ายมาขอแลกเงินสดไปจากนางสาวเสาวลักษณ์ ต่อมาวันที่ ๗ มีนาคม ๒๕๑๑ นางสาวเสาวลักษณ์นำเช็คฉบับดังกล่าวไปชำระหนี้ให้แก่นายสุเทพ ครั้นวันที่ ๒๕ มีนาคม ๒๕๑๑ นายสุเทพนำเช็คนั้นเข้าบัญชีธนาคารเพื่อเรียกเก็บเงิน ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็ค นายสุเทพจึงจำเช็คฉบับนั้นคืนให้นางสาวเสาวลักษณ์ และนางสาวเสาวลักษณ์ได้คืนเงิน ๓๐,๐๐๐ บาทให้นายสุเทพไปแล้ว กลับเป็นผู้ทรงตามเดิมทั้งนี้โดยจำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คนั้น และออกเช็คให้ไช้เงินมีจำนวนสูงกว่าจำนวนเงินที่มีอยู่ในบัญชีอันจะพึงให้ใช้เงินได้ในขณะที่ออกเช็คนั้น ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
โจทก์ร่วมอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓(๓) จำคุกจำเลย ๔ เดือน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่าเช็คที่จำเลยออกให้นายสันตินำไปแลกเอาเงินสดจากโจทก์ร่วมหรือเพื่อค้ำประกันหนี้ที่ นายสันตินำรถยนต์ไปจำนำไว้กับห้างหุ้นส่วนวิศวกรรมบริการก็ตาม ก็เป็นเช็คที่จำเลยออกให้โดยมีเจตนาผูกพันเพื่อจะให้มีการใช้เงินตามเช็ค ฉะนั้นเมื่อเช็คขึ้นเงินไม่ได้เพราะเงินในบัญชีธนาคารของจำเลยมีไม่พอจ่าย ถือได้ว่าจำเลยออกเช็คให้ใช้เงินมีจำนวนสูงกว่าจำนวนเงินที่มีอยู่ในบัญชีอันจะพึงให้ใช้เงินได้ในขณะที่ออกเช็คนั้นแล้ว จำเลยจึงต้องมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓(๓) พยานหลักฐานที่จำเลยนำสืบว่าจำเลยออกเช็คเพื่อค้ำประกันหนี้ที่นายสันติจำนำรถยนต์ เชื่อฟังไม่ได้จึงไม่จำเป็นต้องวินิจฉัยปัญหาว่ามูลหนี้จำนำรถยนต์ระงับไปแล้วหรือไม่ ฎีกาของจำเลยข้อสุดท้ายที่ว่า เช็คหมาย จ.๒ ไม่มีรายการครบถ้วนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชยื มาตรา ๙๘๘(๖) เพราะจำเลยมิได้ลงวันออกเช็คแต่นางสุวรรณีได้มาลงภายหลัง จึงไม่เป็นเช็คอันสมบูรณ์ตามกฎหมายนั้น
ศาลฎีกาเห็นว่าแม้จะฟังว่าจำเลยมิได้ลงวันออกเช็คไว้ก็ตามแต่เมื่อปรากฏในขณะที่เช็คอยู่ในความครอบครองของโจทก์ร่วมซึ่งเป็นผู้ทรงเช็คนั้นได้มีการลงวันออกเช็คไว้แล้ว จะโดยนางสุวรรณีหรือผู้ใดเป็นผู้ลงไว้ก็ไม่ใช่ข้อสำคัญ เมื่อไม่ได้ความว่าวันออกเช็คที่ลงไว้เป็นวันที่ไม่ถูกต้องแท้จริงและลงไว้โดยไม่สุจริต ก็ถือได้ว่าเป็นเช็คที่มีรายการครบถ้วนและเป็นเช็คที่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๙๑๐ และ ๙๘๙
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน ยกฎีกาจำเลย
