คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเช่าที่ดินและสิ่งปลูกสร้างของโจทก์เพื่อทำคานซ่อมเรือมีกำหนด 2 ปีครบกำหนดสัญญาแล้ว โจทก์ไม่ประสงค์ให้จำเลยเช่าต่อไป จึงแจ้งให้จำเลยทราบ จำเลยไม่ยอมออกโจทก์จึงฟ้องขอให้ขับไล่ และเรียกค่าเสียหายจำเลยให้การว่า ได้ทำสัญญาเช่าจริง และให้การต่อไปว่า ที่ซึ่งจำเลยเช่านี้ ใช้ทำเป็นคานเรือและปลูกสร้างโรงเรือน ใช้เป็นที่อยู่อาศัยและประกอบธุรกิจการค้ามาก่อนโจทก์ซื้อศาลชั้นต้นงดสืบพยาน แล้ววินิจฉัยว่า การเช่าครบกำหนดตามสัญญาเช่าแล้ว จำเลยไม่ส่งมอบทรัพย์ที่เช่าคืนตามสัญญาพิพากษาให้โจทก์ชนะคดีศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามฟ้องโจทก์กล่าวว่า จำเลยเช่าที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเพื่อทำคานเรือ
จำเลยให้การรับในข้อนี้แล้ว
จำเลยให้การต่อไปว่า ที่ซึ่งจำเลยเช่านี้ทำเป็นคานเรือและปลูกสร้างโรงเรือนใช้เป็นที่อยู่อาศัยและประกอบธุรกิจการค้ามาก่อนโจทก์ซื้อ คำให้การดังนี้ ไม่แสดงว่า จำเลยเช่าเป็นที่อยู่อาศัยอันจะอยู่ในข่ายคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ คดีจึงไม่มีประเด็นที่จำเลยจะพึงอ้างได้ว่า ได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ สำหรับคำบอกกล่าวล่วงหน้า ก็เห็นพ้องกับศาลล่างว่า แม้ไม่มีการบอกกล่าวโจทก์ก็ฟ้องจำเลยได้สำหรับจำนวนค่าเสียหาย จำเลยก็ไม่ให้ยกขึ้นต่อสู้ จึงไม่มีประเด็นจะต้องนำสืบจึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
