คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีวัตถุระเบิดแบบขว้าง 88 บ.67จำนวน 1 ลูก และลูกระเบิดซ้อมขว้างจากกองทัพอากาศไทย 1 ลูกรวม 2 ลูก ซึ่งอยู่ในสภาพที่ใช้ทำการระเบิดไม่ได้เนื่องจากชนวนถูกทำลายมาก่อนแล้ว อันเป็นเครื่องกระสุนปืนซึ่งนายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้อันเป็นการฝ่าฝืนต่อกฎหมายขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490มาตรา 55, 78 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32 ริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 55, 78 วรรคแรกจำคุก 4 ปี
จำเลยให้การรับสารภาพ เป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้กึ่งหนึ่ง ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงจำคุก 2 ปี ริบของกลางจำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "โจทก์ฎีกาว่า เครื่องกระสุนปืนหมายความรวมถึง เครื่องหรือสิ่งสำหรับอัดหรือทำหรือใช้ประกอบเครื่องกระสุน ดังนั้น ลูกระเบิดของกลางถึงแม้ชนวนจะถูกทำลายแล้วแต่ตัวลูกระเบิดยังมีอยู่ ซึ่งเป็นเครื่องหรือสิ่งสำหรับอัดหรือทำหรือใช้ประกอบเครื่องกระสุนปืนได้โดยการนำไปอัดหรือทำชนวนเข้าไปใหม่ลูกระเบิดของกลางจึงเป็นเครื่องกระสุนปืนตามความหมายของพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 4(2) เห็นว่า
โจทก์มิได้บรรยายฟ้องหรือนำสืบให้เห็นหรือมีพฤติการณ์แวดล้อมว่าจำเลยจะใช้ลูกระเบิดของกลางทำเป็นวัตถุระเบิดอีกโดยการใส่ชนวนใหม่และบรรจุวัตถุระเบิดเข้าไปภายในเพื่อจะให้เกิดระเบิดแล้วมีอำนาจทำลาย สังหารชีวิตมนุษย์ สัตว์ ทรัพย์สิน ได้แต่ประการใด ดังนั้น เมื่อลูกระเบิดของกลางไม่เป็นวัตถุระเบิดเสียแล้ว ย่อมไม่เป็นเครื่องกระสุนปืนด้วยการที่จำเลยมีไว้จึงไม่เป็นความผิดตามฟ้อง คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกาฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
