คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ เป็นบริษัทจำกัด และจำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นกรรมการผู้จัดการได้ร่วมกันออกตั๋วสัญญาใช้เงินในนามของจำเลยที่ ๑ และที่ ๒ โดยมีจำเลยที่ ๓ เป็นผู้รับอาวัลสั่งจ่ายเงินให้แก่โจทก์ กำหนดใช้เงินเมื่อทวงถาม ทั้งนี้เพื่อชำระหนี้เงินกู้ โจทก์ได้ทวงถามให้จำเลยทั้งสามชำระเงินตามตั๋วสัญญาใช้เงิน แต่จำเลยเพิกเฉย ขอศาลพิพากษาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้เงินแก่โจทก์ตามตั๋วสัญญาใช้เงินพร้อมดอกเบี้ย
จำเลยทั้งสามให้การว่า จำเลยที่ ๑ ได้ออกตั๋วสัญญาให้แก่โจทก์ตามฟ้อง โดยมีจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ซึ่งเป็นกรรมการลงชื่อกระทำแทนจำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นบริษัทจำกัด มิใช่ในนามส่วนตัว และจำเลยที่ ๓ มิได้ลงชื่อในฐานะผู้รับอาวัล ตั๋วสัญญาใช้เงินถูกโจทก์หักไว้เป็นประกันความเสียหายร้อยละสิบห้า เงินนี้ถ้าโจทก์เรียกเก็บเงินตามเช็คจากธนาคารได้จะต้องคืนแก่จำเลยที่ ๑ นอกจากนี้จำเลยที่ ๑ ได้ผ่อนชำระให้แก่โจทก์แล้วจำเลยที่ ๑ คงเป็นหนี้โจทก์ตามตั๋วสัญญาใช้เงินไม่ถึงจำนวนที่ฟ้อง ขอให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ ชำระเงินพร้อมด้วยดอกเบี้ยแก่โจทก์ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ ๒ ที่ ๓
โจทก์อุทธรณ์ขอให้จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ร่วมรับผิดด้วย
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า การที่จำเลยที่ ๓ ลงชื่อในตั๋วสัญญาใช้เงินเป็นการลงชื่อในฐานะเป็นผู้รับอาวัล และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า แม้จะปรากฏว่าจำเลยที่ ๒ ลงชื่อในตั๋วสัญญาใช้เงินแต่ผู้เดียวและประทับตราบริษัทอันเป็นการไม่ถูกต้องตามข้อบังคับของบริษัทซึ่งจะต้องมีกรรมการสองคนลงชื่อร่วมกันพร้อมกับประทับตราสำคัญก็ตามแต่บริษัทจำเลยที่ ๑ ก็ให้การยอมรับว่า บริษัทจำเลยที่ ๑ เป็นผู้ออกตั๋วสัญญาใช้เงินให้แก่โจทก์ จึงเท่ากับเป็นการให้สัตยาบัน บริษัทจำเลยที่ ๑ จึงต้องผูกพันรับผิดตามตั๋วสัญญาใช้เงินตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๘๒๓, ๑๑๖๗ จำเลยที่ ๒จึงไม่ต้องรับผิดในตั๋วสัญญาใช้เงินดังกล่าวเป็นส่วนตัว
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ ๓ ร่วมรับผิดชดใช้เงินแก่โจทก์ด้วย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
