พ.ศ. 2482 ศาลฎีกา
ลอบเอาลูกกุญแจซึ่งเจ้าทรัพย์เก็บซ่อนไว้มาไขตู้ลักทรัพย์ไป มีความผิดตามมาตรา 293(4)
ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยลอบเอาลูกกุญแจของนายเหมเจ้าทรัพย์มาจากที่เก็บซ่อน แล้วใช้ลูกกุญแจนั้นไขตู้ลักเงินของนายเหมไป
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๘๘
โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยลอบเอาลูกกุญแจมาจากที่เจ้าทรัพย์เก็บซ่อนไว้โดยการกระทำอันทุจจริต ถือได้ว่ามีไว้โดยผิดกฎหมาย
จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา ๒๙๓ ข้อ ๔ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
การกระทำของจำเลยจำครบองค์เป็นความผิดฐานลักทรัพย์หรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น โดยอาศัยข้อเท็จจริงอย่างเดียวกับฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 277/2490ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ของผู้มีชื่อ ทางพิจารณาได้ความว่าผู้นั้นเป็นเพียงผู้ดูแลรักษาทรัพย์นั้นดังนี้ ถือว่าผู้นั้นเป็นผู้เสียหาย ไม่ใช่ข้อเท็จจริงต่างกับฟ้องฟ้องกล่าวถึงทรัพย์ที่ถูกคนร้ายลักไปแล้วกล่าวว…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 31/2487โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยตัดรั้วเข้าไปโดยเจตนาลักทรัพย์แต่ลักทรัพย์ไม่สำเร็จ แม้ไม่ระบุว่าจะลักทรัพย์อะไรก็ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 162/2487ไม้ของบริษัทไม้ไทยได้ลอยเข้าทุ่งเข้าป่าเมื่อคราวน้ำท่วมจำเลยเก็บได้แล้วเอาไปเลื่อยโดยเจตนาทุจริต ย่อมมีความผิดฐานลักทรัพย์เพราะไม้ของบริษัทที่ไหลลอยเช่นนี้ต้องถือว่าไม้นั้นยังอยู่ในความครอบครองของบริษ…
คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2486 (เลขอ้างอิง 88617)โจทฟ้องว่ากะบือถูกคนร้ายลักไป ต่อมาจับกะบือได้จากจำเลยโดยจำเลยเปนผู้ร้ายลักหรือรับไว้โดยรู้ว่าเปนของร้าย ขอไห้ลงโทสตาม ม. 293,321. ดังนี้ไม่เปนฟ้องเคลือบคลุม.
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
