คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ ศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์เนื่องจากโจทก์ไม่มาศาลในวันนัดสืบพยาน ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องขอให้พิจารณาคดีใหม่
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นอนุญาต จำเลยยื่นคำร้องขอให้สั่งเพิกถอนคำสั่งให้พิจารณาคดีใหม่ ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง
จำเลยอุทธรณ์คำสั่ง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แต่ในการอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ดังกล่าว เมื่อนัดอ่านนัดแรก จำเลยไม่มาศาล ศาลชั้นต้นจดรายงานกระบวนพิจารณาว่า ส่งหมายให้จำเลยไม่ได้เพราะหาที่อยู่ไม่พบ มีเหตุอันควรสงสัยว่าจำเลยหลบหนี ให้ออกหมายจับจำเลย และให้เลื่อนการอ่านคำพิพากษาไป ถึงวันนัดจำเลยก็ไม่มาศาล
ศาลชั้นต้นเห็นว่าออกหมายจับครบ ๑ เดือนแล้ว จึงถือว่าอ่านคำพิพากษาให้จำเลยฟังแล้ว ต่อมาจำเลยยื่นคำร้องว่า การที่ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาลับหลังจำเลยเป็นกระบวนพิจารณาที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย เพราะไม่ปรากฏพฤติการณ์อันมีเหตุผลควรสงสัยว่าจำเลยจะหลบหนีหรือจงใจไม่มาศาล ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง
จำเลยอุทธรณ์คำสั่ง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปรากฏตามรายงานการเดินหมายของพนักงานเดินหมายตลอดมาว่า จำเลยไม่ได้มีภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงาน ณ สถานที่ซึ่งระบุไว้ในฟ้องแต่ได้ย้ายไปอยู่ที่อื่นแล้ว จึงไม่ใช่กรณีที่ส่งหมายให้จำเลยไม่ได้เพราะหาที่อยู่ไม่พบ มีเหตุอันควรสงสัยว่าจำเลยหลบหนี ดังที่ศาลชั้นต้นยกขึ้นเป็นข้ออ้างในการออกหมายจับจำเลย คดีนี้ศาลอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวจำเลยโดยมีประกัน เมื่อส่งหมายให้จำเลยไม่ได้ ศาลก็ชอบที่จะส่งหมายถึงนายประกันให้ส่งตัวจำเลยมาศาลตามนัดทั้งปรากฏตามหลักฐานที่นายประกันส่งศาลว่า จำเลยยังติดต่อเรื่องวันนัดของศาลกับนายประกันอยู่ คดีไม่มีพฤติการณ์ที่จะให้ฟังว่าจำเลยจะหลบหนี การที่ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ลับหลังจำเลย จึงเป็นกระบวนพิจารณาที่ไม่ชอบ
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกเลิกกระบวนพิจารณาของศาลชั้นต้นที่อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ลับหลังจำเลย ให้ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้จำเลยฟังใหม่ แล้วดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไป
