คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจร่วมกันปล้นทรัพย์ของนายมูล ไกรยะราชโดยมีปืนเป็นอาวุธ และยิงปืนขู่เข็ญ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๐ ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่ผู้เสียหาย และนับโทษจำเลยที่ ๑ต่อจากคดีอาญาดำที่ ๓๘๗/๒๕๑๓ ของศาลจังหวัดเลย จำเลยทุกคนให้การปฏิเสธ ภายหลังจำเลยที่ ๕, ๖ ขอถอนคำให้การเดิมและให้การใหม่ รับสารภาพตามฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑, ๔, ๕, ๖ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๐ จำคุกคนละ ๒๐ ปี จำเลยที่ ๖ รับสารภาพเพราะจำนนต่อพยานหลักฐาน จึงไม่ลดโทษให้ ส่วนจำเลยที่ ๕ มีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้ ๔ ปี เหลือจำคุก ๑๖ ปี ให้จำเลยทั้งสี่ดังกล่าวร่วมกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ๖,๔๑๕ บาทแก่เจ้าทรัพย์ นับโทษจำเลยที่ ๑ ต่อจากโทษในคดีอาญาแดงที่ ๓๗๒/๒๕๑๓ของศาลจังหวัดเลย ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๒, ๓ จำเลยที่ ๑ ผู้เดียวอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่างว่า จำเลยที่ ๑ ได้ร่วมกระทำการปล้นทรัพย์จริงดังโจทก์ฟ้อง และวินิจฉัยต่อไปว่า แต่ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๐ นั้น ย่อมเข้าใจได้ว่าหมายถึงมาตรา ๓๔๐ วรรค ๔ เมื่อคดีนี้อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกาได้มีประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ออกใช้บังคับ ข้อ ๑๔ ของประกาศดังกล่าวได้แก้ไขอัตราโทษของประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๐ วรรค ๔ ให้เบาลงเป็นกฎหมายในส่วนที่เป็นคุณแก่จำเลย จึงต้องนำประกาศของคณะปฏิวัติมาปรับบท และโดยที่เป็นเหตุในส่วนลักษณะคดี ย่อมมีผลตลอดถึงจำเลยอื่นซึ่งมิได้อุทธรณ์ฎีกาขึ้นมาด้วย แต่โทษที่ศาลล่างกำหนดไว้นั้น เหมาะสมแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในบทที่ให้ลงโทษจำเลยเป็นว่าให้ลงโทษจำเลยที่ ๑, ๔, ๕ และ ๖ ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๐ วรรค ๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ข้อ ๑๔ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
