คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องและแก้ฟ้องว่า จำเลยได้บังอาจทำปลอมขึ้น ซึ่งเอกสารกองทะเบียนประวัติอาชญากร รายการประวัติของนายศรีวรรณ ซึ่งเคยต้องโทษและต้องหาคดีต่าง ๆ ซึ่งพลตำรวจตรีไสวรินทร์ หัวหน้ากองทะเบียนประวัติอาชญากร และร้อยตำรวจเอกชุมนุมหัวหน้าแผนกบัญชีการต้องโทษกรมตำรวจ กระทรวงมหาดไทยทำขึ้นตามหน้าที่ราชการ และเป็นเอกสารราชการ ซึ่งแสดงว่านายศรีวรรณ เคยต้องโทษและต้องหาในคดีต่าง ๆ รวม ๗ รายการเท่านั้น จำเลยได้บังอาจเพิ่มเติมครั้งที่ ๘ ว่า "นายศรีวรรณ พจนายน ๔๑ ปี ไทยอเมริกัน แขวงเหนือ ๕๗๕๑/๑๕ ทำร้ายร่างกายผู้อื่นได้รับอันตรายแก่กาย ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ ปรับ ๕๐๐ บาท พิพากษา ๑๖ พฤศจิกายน ๒๕๑๕" ลงไปในเอกสารอันแท้จริงดังกล่าวข้างต้น โดยประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่นายศรีวรรณ
พลตำรวจตรีไสวรินทร์ และร้อยตำรวจเอกชุมนุม โดยจำเลยปลอมเอกสารดังกล่าวขึ้นเพื่อให้ผู้อื่นหลงเชื่อว่าเอกสารดังกล่าวเป็นเอกสารที่แท้จริง และเมื่อวันที่ ๑๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๑๘ จำเลยได้บังอาจใช้และอ้างเอกสารปลอมดังกล่าวให้ผู้มีชื่อหลายคนเชื่อว่านายศรีวรรณ เคยต้องโทษตามรายการที่จำเลยทำปลอมขึ้น อันเป็นการโฆษณาด้วยเอกสาร และใส่ความนายศรีวรรณต่อบุคคลที่สาม โดยประการที่น่าจะทำให้นายศรีวรรณ เสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น และเกลียดชัง และน่าจะเกิดความเสียหายแก่นายศรีวรรณ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๔, ๒๖๕, ๒๖๘, ๓๒๖, ๓๒๘
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๕, ๒๖๘ ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๘ ประกอบด้วยมาตรา ๒๖๕ จำคุกจำเลย ๑ ปี และปรับ ๒,๐๐๐ บาท การนำสืบของจำเลยมีประโยชน์ต่อการพิจารณาอยู่บ้าง เป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษตามมาตรา ๗๘ หนึ่งในสี่คงจำคุกจำเลย ๙ เดือน และปรับ ๑,๕๐๐ บาท โทษจำคุกให้รอไว้ ๑ ปี ไม่ชำระค่าปรับจัดการตามมาตรา ๒๙, ๓๐ โจทก์จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับเฉพาะฎีกาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ข้อเท็จจริงได้ความว่ากรมตำรวจส่งสำเนารายการประวัติอาชญากรของนายศรีวรรณ ตามหมายเรียกของศาลในคดีอื่น โดยมีพลตำรวจตรีไสวรินทร์ หัวหน้ากองทะเบียนประวัติอาชญากรรับรองสำเนา ว่าเป็นสำเนาถูกต้อง สำเนาเอกสารดังกล่าวมีรายการที่นายศรีวรรณ ต้องหาในคดีต่าง ๆ รวม ๗ รายการ จำเลยขออนุญาตศาลถ่ายภาพเอกสารฉบับนี้ แล้วกรอกรายการที่ ๘ ตามรายละเอียดที่โจทก์บรรยายฟ้องไว้แล้วเพิ่มเติมลงไปในเอกสารที่ถ่ายมา
ศาลฎีกาเห็นว่า เอกสารฉบับนี้เป็นแต่เพียงภาพถ่ายของสำเนาเอกสารที่เจ้าพนักงานได้รับรองในหน้าที่เท่านั้น เจ้าพนักงานไม่ได้รับรองภาพถ่ายเอกสารที่จำเลยถ่ายมาด้วย เอกสารที่จำเลยถ่ายภาพมาจึงไม่ใช่เอกสารราชการ แต่เป็นเพียงเอกสารตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑(๗) ซึ่งให้ถือว่าเอกสารที่ถ่ายภาพมาเป็นเอกสารด้วย จำเลยกรอกข้อความเพิ่มเติมลงในเอกสาร โดยไม่ได้รับความยินยอมจากพลตำรวจตรีไสวรินทร์ ผู้รับรองความถูกต้องของสำเนาเอกสาร แล้วนำเอกสารดังกล่าวไปแจกแก่บุคคลอื่น แม้ข้อความที่กรอกเพิ่มเติมในเอกสารจะเป็นความจริงก็เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๔ วรรคสอง และ๒๖๘ แต่ไม่เป็นความผิดฐานปลอมและใช้เอกสารราชการปลอม ดังที่ศาลล่างทั้งสองลงโทษจำเลย
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๔, ๒๖๘ ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๖๘ โดยวางโทษตามมาตรา ๒๖๔ ส่วนกำหนดโทษให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
