คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ ทำสัญญารับเงินจากโจทก์โดยจำเลยที่ ๑ ตกลงขายปอฟอกให้โจทก์ ขอให้ศาลบังคับจำเลยที่ ๑ ชำระหนี้เป็นปอฟอก ๑๓,๙๐๐ กิโลกรัมแก่โจทก์ หรือชำระเป็นเงิน ๒๔,๓๒๕ บาทแทน ให้จำเลยที่ ๒ ชำระหนี้ในฐานะผู้ค้ำประกัน ฯลฯ จำเลยที่ ๑ ให้การว่าโจทก์จำเลยร่วมเป็นหุ้นส่วนกัน ฯลฯ จำเลยที่ ๒ ให้การว่า ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม ฯลฯ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ ชำระหนี้ตามฟ้อง ส่วนจำเลยที่ ๒ ให้ยกฟ้องโจทก์ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกา ในชั้นฎีกามีปัญหาว่า เอกสารหมาย จ.๑ ถึง จ.๔ นั้น เป็นสัญญาซื้อขายหรือสัญญาเข้าหุ้นส่วน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าเป็นเรื่องโจทก์และจำเลยที่ ๑ ทำสัญญาซื้อขายปอฟอกกัน เพราะอ่านแล้วได้ความชัดเช่นนั้น จริงอยู่แม้สัญญาตามเอกสารหมาย จ.๑ มีข้อความตอนหนึ่งเขียนไว้ว่า "ปอจำนวนนี้ข้าฯ จะส่งมาภายในวันที่ ๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๐๙ เมื่อส่งครบจำนวนแล้ว คิดราคาตามท้องตลาด เสร็จแล้วหักทุนออก เหลือเท่าไรจึงแบ่งกำไรฝ่ายละครึ่งของผลกำไร" ก็ตาม ก็เป็นข้อตกลงอีกอันหนึ่งว่า ภายหลังที่ขายปอให้กันแล้ว โจทก์จะต้องแบ่งกำไรให้จำเลยที่ ๑ ด้วยเท่านั้น หาทำให้สัญญาซื้อขายนั้นกลายเป็นสัญญาเข้าหุ้นส่วนไปไม่ เพราะจำเลยที่ ๑ ยอมรับแต่ผลกำไรอย่างเดียว เมื่อขาดทุนไม่ต้องออกด้วย จึงหาใช่เป็นหุ้นส่วนกันไม่
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
