คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นภรรยาชอบด้วยกฎหมายของนายรอด นายรอดได้จดทะเบียนยกที่ดิน ๒ แปลงให้แก่จำเลยทั้งสาม เป็นการให้โดยเสน่หา และโจทก์มิได้รู้เห็นยินยอม จำเลยประพฤติเนรคุณ ขอให้ศาลพิพากษาเพิกถอนการจดทะเบียนยกให้ จำเลยต่อสู้ว่า ที่พิพาทเป็นสินเดิมของนายรอด นายรอดโอนที่พิพาทให้จำเลยทั้งสามโดยมีค่าตอบแทน โจทก์รู้แต่มิได้คัดค้าน จำเลยไม่ได้เนรคุณ ขอให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้เพิกถอนสัญญายกให้ ให้จำเลยส่งมอบที่พิพาทแก่โจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ที่ดินโฉนดที่ ๖๔๗๙ เป็นสินเดิมของนายรอด ที่ดินโฉนดที่ ๖๔๗๑ เป็นสินสมรสระหว่างโจทก์กับนายรอด ที่ดินทั้งสองแปลงจึงเป็นสินบริคณห์ระหว่างโจทก์กับนายรอด นายรอดผู้สามีมีอำนาจจำหน่ายได้ แต่ถ้าเป็นการให้โดยเสน่หาแล้ว ต้องได้รับความยินยอมของภริยาเสียก่อน เว้นแต่การให้ตามสมควรในทางศีลธรรมอันดีหรือในทางสมาคม ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๔๗๓(๓) ข้อเท็จจริงฟังได้ว่านายรอดได้โอนที่พิพาทให้แก่จำเลยโดยเสน่หา ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๔๗๖ บัญญัติว่า ความยินยอมในกรณีซึ่งต้องจดทะเบียนการโอนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่เช่นนี้ต้องทำเป็นหนังสือ เพียงแต่จำเลยอ้างว่าโจทก์รู้เห็นยินยอมในการโอน แต่ความยินยอมมิได้ทำเป็นหนังสือ จึงฟังว่าการโอนที่พิพาทได้ทำด้วยความยินยอมหาได้ไม่
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
