คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยบุกรุก และทำให้เสียทรัพย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362, 358วันนัดไต่สวนมูลฟ้อง ศาลสอบโจทก์ โจทก์แถลงว่าที่ธรณีสงฆ์วัดจันทรสโมสรที่โจทก์ถือเป็นมูลฟ้อง คดีนี้ยังพิพาทกันอยู่ที่ศาลแพ่งตามสำนวนคดีดำที่ 2639/2507ศาลชั้นต้นสั่งงดไต่สวน แล้ววินิจฉัยว่ากรณีตามมูลฟ้องทั้งสองข้อหาเป็นการแย่งสิทธิครอบครองกันในทางแพ่ง ไม่มีเจตนาอันเป็นมูลในทางอาญาที่เป็นความผิดฐานบุกรุกและทำลายทรัพย์ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลแขวงพระนครเหนือพิพากษายกฟ้องโดยฟังว่าจำเลยไม่มีเจตนากระทำความผิดฐานบุกรุก และทำให้เสียทรัพย์แต่อุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง
พ.ศ. 2499 มาตรา 22 เมื่อต้องห้ามมิให้โจทก์อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงแล้ว โจทก์ก็ยกขึ้นว่ากล่าวในชั้นอุทธรณ์ไม่ได้ ฉะนั้นโจทก์จึงยกข้อเท็จจริงขึ้นว่ากล่าวในชั้นฎีกาไม่ได้ โดยถือว่าเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวในชั้นอุทธรณ์โดยชอบตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 15 ประกอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ฎีกาของโจทก์คดีนี้เป็นฎีกาในข้อเท็จจริงจึงต้องห้าม
ผลคำพิพากษา
พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์
