คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่านายดินผู้เช่ารถจักรยานยนต์ของโจทก์ได้ยักยอกรถของโจทก์ไป ต่อมาจำเลยได้รับรถของโจทก์รายนี้ไว้โดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นของที่ได้มาจากการกระทำผิด ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 321 กับขอให้คืนรถหรือใช้ราคารถศาลชั้นต้นพิเคราะห์ฟ้องเห็นว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหายในความผิดฐานรับของโจร จึงฟ้องไม่ได้ ให้ยกฟ้องส่วนอาญา และว่าส่วนที่ฟ้องเป็นคดีแพ่งควบมาก็เพราะอาศัยอิงคดีอาญา เมื่อคดีอาญาตกไปแล้ว คดีแพ่งก็หมดที่อิง เป็นเรื่องที่จะทำคำฟ้องขึ้นมาใหม่โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์ยังไม่ขาดกรรมสิทธิ์ในรถคันนั้นโจทก์มีสิทธิติดตามเอาคืนจากผู้ไม่มีสิทธิยึดถือ โจทก์จึงเป็นผู้เสียหายโดยตรง ย่อมมีอำนาจฟ้องได้ ให้ยกคำสั่งศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นดำเนินการไต่สวนแล้วพิจารณาสั่งไปตามกระบวนความจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในรถรายนี้ก็ถือได้ว่าเป็นผู้เสียหาย มีสิทธิที่จะฟ้องคดีนี้ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
