คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.๒๕๒๒ มาตรา ๔, ๗, ๑๗, ๖๙, ๑๐๒
จำเลยให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔, ๗, ๑๗, ๖๙ ลงโทษตามมาตรา ๖๙ วรรคสาม จำคุก ๓ ปี จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก ๑ ปี ๖ เดือน
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๖๙ วรรคหนึ่ง จำคุก ๒ ปี ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก ๑ ปี นอกจากที่แก้คงเป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่าศาลจะวางโทษแก่จำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๖๙ วรรคหนึ่ง หรือวรรคสาม จึงจะถูกต้อง เห็นว่า ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๖๙ วรรคหนึ่งได้กำหนดอัตราโทษไว้สำหรับผู้ที่มีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติดให้โทษประเภท ๒ ส่วนวรรคสองกำหนดอัตราโทษสำหรับผู้จำหน่ายหรือมีไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายซึ่งยาเสพติดให้โทษประเภทดังกล่าว มีปัญหาว่าข้อความในวรรคสามนั้นขยายความในวรรคหนึ่งหรือวรรคสองถ้าแปลว่าข้อความวรรคสามนี้ขยายความวรรคหนึ่ง ซึ่งหมายความว่าผู้ที่มีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติดให้โทษประเภท ๒ เฉพาะมอร์ฟีนโคคาอีน รวมทั้งฝิ่นที่มีปริมาณคำนวณเป็นสารบริสุทธิ์ไม่เกินหนึ่งร้อยกรัมต้องวางโทษจำคุกตั้งแต่ ๓ ปี
ถึง ๒๐ ปี และปรับตั้งแต่สามหมื่นบาทถึงสองแสนบาทเมื่อเปรียบเทียบกับอัตราโทษของผู้ที่มีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติดให้โทษประเภท ๑ คือเฮโรอีน ตามมาตรา ๖๗ กำหนดให้จำคุกตั้งแต่ ๑ ปี ถึง ๑๐ ปี และปรับตั้งแต่หนึ่งหมื่นบาทถึงหนึ่งแสนบาท จะเห็นได้ว่าอัตราโทษของผู้ที่มีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติดให้โทษประเภท ๑ ต่ำกว่าอัตราโทษของผู้ที่มีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติดให้โทษประเภท ๒ จำพวกมอร์ฟีน โคคาอีน และฝิ่น ซึ่งน่าจะไม่ตรงตามเจตนารมณ์ของกฎหมายเพราะหลักเกณฑ์ในการกำหนดอัตราโทษน่าจะได้กำหนดอัตราโทษลดหลั่นกันลงตามความร้ายแรงของชนิดและประเภทของยาเสพติดให้โทษ กล่าวคือยาเสพติดให้โทษประเภท ๑ เฮโรอีน อัตราโทษน่าจะสูงกว่ายาเสพติดประเภทอื่นๆ
ด้วยเหตุผลดังกล่าว เห็นว่าข้อความในมาตรา ๖๙ วรรคสามของพระราชบัญญัตินี้ขยายความในวรรคสองคือ บทบัญญัติมาตรา ๖๙วรรคสามหมายความเฉพาะความผิดฐานจำหน่ายหรือมีไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายซึ่งมอร์ฟีน โคคาอีน รวมทั้งฝิ่นที่มีปริมาณคำนวณเป็นสารบริสุทธิ์ไม่เกินหนึ่งร้อยกรัมเท่านั้น คดีนี้จำเลยมีฝิ่นไว้ในครอบครองหนัก ๗.๗ กรัม จึงต้องวางอัตราโทษตามพพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๖๙ วรรคหนึ่ง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
