คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทุกคนตาม พ.ร.บ.การพะนัน ๒๔๗๘ มาตรา ๑๒ สำหรับจำเลยที่ ๑ จำคุก ๑ เดือน ๑๕ วัน เงินที่ค้นได้จากตัวจำเลยที่ ๑ ๆ นำออกเล่นพะนันด้วย ให้ริบ. จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ฉะเพาะข้อที่ริบเงินว่าไม่ควริบ จำเลยที่ ๘- ที่ ๑๑ อุทธรณ์ขอให้ยกฟ้อง. ศาลอุทธรณ์ฟังว่าเงินที่ค้นได้ที่ตัวจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๑ ไม่ได้เอาออกเล่นการพะนันและจำเลยที่ ๘ กับที่ ๑๑ ไม่ได้เล่นการพะนันจึงพิพากษาแก้ให้ปล่อยจำเลยที่ ๘ ที่ ๑๑ และคืนเงินที่ริบให้แก่จำเลยที่ ๑ ไป.
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๘ ที่ ๑๑ และริบเงินที่ให้คืนแก่จำเลยที่ ๑ ศาลฎีการับวินิจฉัยข้อเท็จจริงในเรื่องเงินว่าจำเลยไม่ได้เอาออกเล่นการพะนันด้วยและข้อเท็จจริงว่าจำเลยที่ ๘ ที่ ๑๑ เล่นการพะนันจริงหรือไม่ คงฟังข้อเท็จจริงยืนตามศาลอุทธรณ์และเห็นว่าการที่เจ้าพนักงานทำใบบันทึกเกี่ยวแก่การจับกุมจำเลยไว้มีข้อความตอนหนึ่งกล่าวว่าจำเลยรับสารภาพ จำเลยผู้ถูกฎีกาให้ลงโทษนี้ก็ได้ลงลายมือชื่อไว้ในบันทึกนั้นด้วยนั้น ไม่ปรากฏว่าเจ้าพนักงานสอบสวนได้ให้คำตักเตือนแก่จำเลยก่อนทำใบบันทึกดังที่ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๓๔ บังคับไว้ข้อความในใบบันทึกจึงใช้ยันจำเลยไม่ได้พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์. .
