คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าที่ดินพิพาทตามเขตภายในเส้นสีแดงตามแผนที่สังเขปท้ายฟ้องเป็นส่วนหนึ่งของถนนสาธารณะของโจทก์ โจทก์ครอบครองในฐานะเป็นเจ้าของเกิน ๑๐ ปีแล้ว ที่ดินดังกล่าวนี้จำเลยตกลงยินยอมมอบให้โจทก์ใช้สร้างถนนสาธารณะตามบันทึกของจำเลยลงวันที่ ๗ พฤษภาคม ๒๕๑๑ นับจากวันที่จำเลยยินยอมให้โจทก์สร้างถนนดังกล่าว จำเลยมิได้เข้าครอบครองทำประโยชน์ในที่พิพาท โดยได้สละสิทธิครอบครองและที่พิพาทตกเป็นที่สาธารณะตามเจตนาของจำเลยแล้ว โจทก์ปักเสาไฟฟ้า พากสายไฟฟ้ากับวางท่อประปาไปตามแนวเขตถนนที่จำเลยยอมให้โจทก์สร้าง ต่อมาเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๙ จำเลยขอรังวัดออกโฉนดที่ดินของจำเลยและนำเจ้าพนักงานรังวัดชี้เขตที่ดินถนนสาธารณะของโจทก์ โจทก์คัดค้านขอให้พิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้อง
จำเลยให้การว่า เมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๑ เทศมนตรีเมืองกระบี่ขออนุญาตทำถนนผ่านที่ดินจำเลยตรงที่เป็นที่พิพาท และให้จำเลยมอบให้เป็นทางสาธารณะ แต่จนบัดนี้โจทก์มิได้ทำที่พิพาทให้เป็นถนนหรือทางสาธารณะ จำเลยเห็นว่าโจทก์ไม่ต้องการที่พิพาททำถนนหรือทางสาธารณะแล้ว จำเลยจึงมีหนังสือถึงโจทก์บอกว่าไม่ยินยอมให้โจทก์ทำถนนหรือทางสาธารณะในที่พิพาทซึ่งเป็นที่ดินของจำเลยต่อไป และให้โจทก์รื้อสายไฟฟ้าออกไป ต่อมาปี พ.ศ. ๒๕๑๙ จำเลยขอรังวัดเพื่อออกโฉนดที่พิพาทและนอกเขตที่พิพาท โจทก์มิได้คัดค้านว่าที่พิพาทเป็นถนนหรือทางสาธารณะ แต่คัดค้านว่าจำเลยนำชี้ที่ดินขอออกโฉนดทับทางน้ำสาธารณะขอให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเกี่ยวข้อง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตามบันทึกคำแสดงเจตนาอุทิศที่พิพาทให้เป็นถนนสาธารณประโยชน์มีข้อความชัดเจนอยู่แล้วว่า จำเลยยินยอมให้นายกเทศมนตรีเมืองกระบี่เข้าไปดำเนินการสร้างถนนผ่านที่ดินได้โดยตลอด และยอมมอบที่ดินที่ใช้สร้างถนนให้เป็นทางสาธารณะและเทศบาลเมืองกระบี่โจทก์ได้ปักเสาไฟฟ้า พาดสายไฟฟ้า และวางท่อประปาตามแนวเขตที่พิพาท แสดงว่าได้เข้าครอบครองที่พิพาทแล้ว ถือได้ว่าจำเลยสละการครอบครองที่พิพาทตั้งแต่นั้น แม้โจทก์จะยังมิได้ทำถนนตามแนวที่พิพาท ที่พิพาทก็ตกเป็นทางสาธารณะอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินแล้ว การที่จำเลยขอให้ทางการออกโฉนดทับแนวที่พิพาทย่อมเป็นการไม่ชอบ
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
