คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ออกเช็คสั่งจ่ายเงินให้แก่ผู้เสียหายเพื่อเป็นการชำระหนี้ ผู้เสียหายได้นำเช็คดังกล่าวไปขึ้นเงินที่ธนาคาร แต่ธนาคารได้ปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คนั้นเพราะจำเลยไม่มีเงินอยู่ในบัญชี ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3
จำเลยให้การว่า ได้ออกเช็คสั่งจ่ายเงินตามฟ้องจริงโดยไม่มีเงินในบัญชี ต่อมาจำเลยได้ชำระเงินตามเช็คนั้นแล้ว แต่ผู้เสียหายไม่คืนเช็คให้แก่จำเลย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้จำคุกจำเลย
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยออกเช็คชำระหนี้แก่ผู้เสียหายโดยได้รับเงินจากผู้เสียหายไปซึ่งมิได้ทำสัญญากู้ยืมไว้ โดยถือเอาเช็คนั้นเป็นการชำระหนี้ผู้เสียหายนำเช็คขอเบิกเงินจากธนาคาร แต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คของจำเลย จำเลยเห็นว่าข้อเท็จจริงเพียงเท่านี้และเช่นนี้ไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค
ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นแต่เพียงสรุปการฟังข้อเท็จจริงของศาลล่างทั้งสอง และว่าข้อเท็จจริงเช่นนี้ไม่เป็นความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง โดยมิได้ให้เหตุผลและข้ออ้างอิงว่าทำไมจึงไม่ผิดเพื่อเป็นการคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้งศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกฎีกาของจำเลย
