เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่าเดิม ย.จำเลยซึ่งเป็นภรรยาโจทก์ ได้ฟ้องขับไล่ ง.ออกจากที่ดิน ซึ่งเป็นสินบริคณห์ โดยลำพังตนผุ้เดียวและโจทก์ได้ให้คำอนุญาต ในที่สุด ย. กับ ง. ยอมความกันแบ่งที่ดินรายพิพาทกันคนละครึ่ง ส่วนของ ย.จำเลยขายให้ ง. เมื่อโจทก์ทราบเรื่องการยอมความนี้ จึงยื่นคำแถลงคัดค้านและมีหนังสือบอกล้าง ในที่สุดฟ้องคดีนี้ขึ้นขอให้ศาลทำลายสัญญายอมและขับไล่ ง. จำเลย ศาลฎีกาตัดสินว่า ถึงแม้โจทก์ยินยอมอนุญาตให้ ย. ฟ้องร้อง ง. ในคดีเดิมนี้ก็ดี แต่ในความที่ ย. และ ง. ทำสัญญายอมความกันนั้นโจทก์มิได้รู้เห็น และได้ให้อนุญาต สัญญายอมจึงตกเป็นโมฆียะ และเมื่อโจทก์ได้มีหนังสือบอกล้างให้ ง.ทราบแล้วดังนี้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทรณ์ให้เพิกถอนสัญญายอมความนั้นเสีย
