เนื้อความคำพิพากษา
คดีได้ความว่าจำเลยที่ ๑ ได้ทำชู้กับจำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นภริยาร้างของโจทก์จึงขอให้ปรับจำเลยที่ ๑ และริบทรัพย์ของจำเลยที่ ๒ ให้โจทก์ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่ากฎหมายลักษณผัวเมียมิได้บัญญัติให้ริบทรัพย์ภริยาร้างดังคำพิพากษาฎีกาที่ ๑๐๕๑/๒๔๗๒ จึงให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อนี้ส่วนที่โจทก์คัดค้านมาในฎีกาว่าจำเลยที่ ๒ มิใช่ภริยาร้างของโจทก์นั้นควรฟังเป็นยุตติตามศาลชั้นต้นแล้วว่าจำเลยเป็นภริยาร้างเพราะโจทก์มิได้คัดค้านมาในชั้นอุทธรณ์ฎีกาโจทก์ในข้อนี้จึงตกไป
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นทั้ง ๒ คือให้ปรับจำเลยที่ ๑ ฐานละเมิดสิทธิในครอบครัว ๘๐ บาท
