คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าคนตายโดยเจตนา ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙, ๒๕๐, ๖๐, ๒๕๖.
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙, ๖๐ จำคุก ๖ ปี ลดฐานปราณีตามมาตรา ๕๙ เสีย ๔ ปี คงจำคุก ๖ ปี
จำเลยอุทธรณ์, -
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิดตามมาตรา ๒๕๔ จำคุก ๒ ปี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกา ตรวจปรึกษาคดีแล้ว ได้ความว่าจำเลยเป็นคนงานสำรองในโรงฆ่าสุกรอยู่ในความบังคับบัญชาของนายสมิง เมื่อวันเกิดเหตุได้มีการเลี้ยงอาหารและสุรา คนงานในวันสิ้นปี ที่ร้านกาแฟใกล้ๆโรงงานก่อนเกิดเหตุนายสมิงได้กล่าวอบรมสั่งสอนคนงานให้สามัคคีกัน ถ้อยคำที่กล่าวอาจไม่สบอารมย์จำเลย จำเลยเมาสุราได้ชักมีดยาวทั้งตัวและด้ามประมาณ ๑ คืบแทงนายสมิง ๑ ทีแล้ววิ่งหนีไป นายสมิงไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลกลาง ๙ วันแล้วซื้อยาไปรักษาตัวที่บ้านอีก ๒๐ วัน แผลหายสนิทจึงไปทำงานตามปกติ เหตุที่นายสมิงไม่ไปทำงาน ไม่ปรากฎว่า หากขืนทำจะมีอาการเป็นประการใด แพทย์ประจำโรงพยาบาลกลางได้มาเบิกความเป็นพยานโจทก์ว่า บาดแผลนายสมิงรักษา ๑๕ วันหาย ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยทำร้ายนายสมิงมีบาดเจ็บตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๕๔ ชอบแล้ว รูปคดีไม่ส่อแสดงว่าจำเลยพยายามฆ่านายสมิง
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
