คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยเปนผู้ช่วยสมุหบาญชีอำเภอลิเกาได้ไปเร่งราษฎรให้นำเงินค่ารัชชูปการมาเสีย ข.ร.ค. ได้ฝากเงินจำเลยให้มาเสียรัชชูปการแทน จำเลยกลับเบียดบังเอางเงินนั้นไว้เปนประโยชน์ส่วนตัวเสียหมดดังนี้ ศาลเดิมไม่เชื่อคำพะยานโจทก์ว่าจำเลยทำผิด จึงตัดสินยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๑๓๑ รวม ๓ กะทงให้จำคุก ๑ ปี แลใช้เงินแก่เจ้าทรัพย์ ถ้าไม่ใช่ให้จัดการตาม ม.๑๘
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยไม่มีหน้าที่เก็บเงินรัชชูปการ เปนแต่เจ้าทุกข์ทรัพย์วานให้ไปเสียค่ารัชชูปการแทนเช่นนี้ จำเลยมีความผิดเพียงฐานยักยอกธรรมดา จึงตัดสินแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้วางบทลงโทษจำเลยตาม ม.๓๑๔ นอกจากนี้คงยืนตาม
