คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 15 เมษายน 2511 เวลากลางวัน จำเลยบังอาจใช้ลูกระเบิดมือเป็นอาวุธชิงทรัพย์นกกระทา 1 ตัว ราคา 480 บาทของนายชู พิมสลัก ไปโดยจำเลยได้ขู่เข็ญว่า ในทันใดนั้นจะขว้างลูกระเบิดทำลายทั้งบ้านและคนหากขัดขืนเพื่อให้เป็นความสะดวกในการชิงทรัพย์ ในการพาทรัพย์นั้นไปให้ยื่นให้ซึ่งทรัพย์นั้นและยึดถือเอาทรัพย์นั้นไว้ เหตุเกิดที่ตำบลโนนคล้อ อำเภอกันทรารมย์ จังหวัดศรีสะเกษ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 ให้คืนและใช้ราคาทรัพย์แก่ผู้เสียหายด้วยจำเลยให้การปฏิเสธศาลจังหวัดศรีสะเกษฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยซึ่งเป็นปลัดอำเภอกันทรารมย์ กับพวกอีก 3 คน ขึ้นไปบนบ้านของผู้เสียหายเห็นไม้กระดานใต้ถุนยุ้งข้าว
จำเลยขอผู้เสียหายไม่ให้ เห็นกรงนกกระทาแขวนที่ระเบียงจำเลยขอนกไปทำลาบกิน ผู้เสียหายก็ไม่ให้ จำเลยจึงพูดขึ้นว่า ขอกระดานก็ไม่ได้ ขอนกก็ไม่ได้เดี๋ยวจะขว้างระเบิดให้พังทั้งบ้านทั้งคน พูดแล้วล้วงเอาลูกระเบิดออกจากกระเป๋าหิ้วของจำเลยยกขึ้นทำท่าจะขว้าง ผู้เสียหายพูดขึ้นว่า ขว้างบ้านพังแล้วต้องทำบ้านให้ใหม่ จำเลยพูดว่าจะทำให้แต่กระดาน 4 แผ่น เหมือนโลงศพ แล้วเก็บลูกระเบิดมือใส่กระเป๋าแล้วล้วงเอานกกระทาจากกรงเดินลงเรือนไป ผู้เสียหายตามไปดู เห็นชายคนหนึ่งกำลังถอนขนนกอยู่ ปรากฏว่านกตายแล้ววินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นการเอาทรัพย์ของผู้อื่นไปโดยเจตนาทุจริตเป็นความผิดฐานลักทรัพย์ เมื่อจำเลยขู่จะขว้างลูกระเบิดใส่
ก็เป็นการขู่เข็ญว่าจะใช้กำลังประทุษร้ายเพื่อให้เป็นความสะดวกแก่การลักทรัพย์หรือการพาทรัพย์นั้นไป จึงเป็นความผิดฐานชิงทรัพย์ พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 จำคุก 1 ปี กับให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่ผู้เสียหายด้วยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ข้อเท็จจริงบ่งไปในทางว่า จำเลยผู้มีตำแหน่งเป็นปลัดอำเภอมุ่งแสดงอำนาจบาตรใหญ่ให้ปรากฏว่าจำเลยอาจทำการใด ๆ ได้ตามอำเภอใจ ผู้ใดจะขัดขืนมิได้เท่านั้น หาได้มีเจตนาลักทรัพย์ไม่แม้จะเชื่อข้อเท็จจริงว่า ก่อนที่จำเลยจะเอานกของผู้เสียหายไป จำเลยได้เอาลูกระเบิดมือออกมาและใช้วาจาขู่เข็ญผู้เสียหาย ก็ไม่ทำให้เกิดเป็นความผิดฐานชิงทรัพย์ขึ้นได้ การที่จำเลยล้วงเอาระเบิดมือออกมาทำท่าจะขว้าง เป็นการกระทำโดยมีอาวุธข่มขืนใจผู้เสียหายให้กระทำตามความประสงค์ของจำเลยทำให้ผู้เสียหายกลัวจะเกิดอันตรายต่อชีวิต
เสรีภาพ และทรัพย์สินการกระทำอันเป็นการขู่เข็ญนี้เป็นส่วนหนึ่งของความผิดชิงทรัพย์ ศาลลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 309 และเมื่อวินิจฉัยดังนี้แล้วพนักงานอัยการก็ไม่มีอำนาจฟ้องเรียกทรัพย์สินหรือราคาแทนผู้เสียหาย
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 309ให้จำคุก 1 ปี คำขอให้คืนหรือใช้ราคาให้ยกเสียโจทก์ฎีกาว่า การที่จำเลยจะเอาลูกระเบิดขว้างบ้านผู้เสียหายแล้วเอานกกระทาของผู้เสียหายไป แสดงว่าจำเลยมีเจตนาลักทรัพย์จำเลยฎีกาข้อกฎหมายว่า โจทก์มิได้ประสงค์ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 309 ทั้งคำบรรยายก็ไม่เข้าองค์ความผิดตามมาตรานี้จะลงโทษตามมาตรา 309 ไม่ได้ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยไม่มีเจตนาลักนกกระทาของผู้เสียหาย โจทก์ฎีกาว่าจำเลยมีเจตนา จึงเป็นฎีกาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ข้อเท็จจริงที่ศาลล่างทั้งสองฟังมา เห็นว่าที่จำเลยเอาลูกระเบิดออกมาทำท่าจะขว้างก่อนที่จะล้วงหยิบเอานกกระทาไป ถือได้ว่าเป็นการทำให้ผู้เสียหายต้องจำยอมให้จำเลยหยิบเอานกกระทาไป โดยผู้เสียหายไม่กล้าขัดขวางเพราะกลัวจะเกิดอันตรายต่อชีวิต ร่างกาย หรือทรัพย์สินของตน เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 309 ส่วนที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยชิงทรัพย์จะลงโทษจำเลยฐานทำให้เสื่อมเสียเสรีภาพไม่ได้นั้น เห็นว่าการขู่เข็ญเป็นส่วนหนึ่งในความผิดฐานชิงทรัพย์ ศาลย่อมลงโทษจำเลยฐานทำให้เสื่อมเสียเสรีภาพได้พิพากษายืน
