เนื้อความคำพิพากษา
เดิม ศาลฎีกาพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลล่าง ว่าทรัพย์พิพาทไม่ใช่ของโจทก์ พิพากษายกฟ้องโจทก์ยื่นคำร้องว่า สำหรับเรือนและที่ดินปลูกบ้านตามฟ้องโจทก์เห็นด้วยที่พิพากษายกฟ้อง จึงมิได้อุทธรณ์ฎีกา คงอุทธรณ์ฎีกาเฉพาะนาพิพาท 2 แปลง และหลังจากศาลชั้นต้นพิพากษาคดีนี้แล้วนางบัวภริยาโจทก์ยื่นฟ้องเป็นคดีต่อศาลจังหวัดสกลนครเรียกทรัพย์เฉพาะรายนี้คืนจากจำเลย ศาลจำหน่ายคดี คดีแดงที่ 1/2512 โจทก์ในฐานะทายาทจึงฟ้องคดีแทนต่อมาตามคดีแดงที่ 24/2512 ซึ่งศาลอุทธรณ์พิพากษาให้แบ่งที่ปลูกบ้านและเรือนอันเป็นสินสมรสของโจทก์และนางบัว ออกเป็น 3 ส่วนให้โจทก์ได้ 2 ส่วน นางบัวได้ 1 ส่วนส่วนของนางบัวให้แบ่งเป็น 3 ส่วน ตกได้แก่โจทก์ 1 ส่วนศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้คู่ความฟัง 22 ธันวาคม 2513 คดีถึงที่สุด
ส่วนคดีนี้ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลฎีกาเมื่อวันที่ 31 มกราคม 2515 คำพิพากษาได้วินิจฉัยถึงเรือนและที่ดินปลูกบ้านที่โจทก์แยกฟ้องต่างหากดังกล่าวด้วย เกิดเป็นปัญหาในชั้นบังคับคดี โจทก์จึงขอให้ศาลฎีกาวินิจฉัยอธิบายคำพิพากษาของศาลฎีกาว่า จะใช้คำพิพากษาศาลใดบังคับเกี่ยวกับเรือนและที่ปลูกบ้านอันเป็นทรัพย์พิพาทกันในคดีแดงที่ 24/2512ศาลชั้นต้นสั่งว่าไม่มีกฎหมายให้ผู้ร้องกระทำได้ตามคำร้อง ไม่รับคำร้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องนี้โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลฎีกาอธิบายคำพิพากษาของศาลฎีกา ว่าจะใช้คำพิพากษาศาลใดบังคับ ที่ถูกศาลชั้นต้นควรส่งคำร้องให้ศาลฎีกาสั่งโดยตรง แต่ศาลชั้นต้นกลับสั่งไม่รับคำร้อง โจทก์จึงต้องอุทธรณ์ฎีกาต่อมา คำพิพากษาศาลฎีกาที่พิพากษายืนตามศาลล่าง ว่าทรัพย์พิพาทตามฟ้องไม่ใช่ของโจทก์ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกฟ้องนั้น มีข้อความแจ้งชัด ไม่จำต้องมีคำอธิบายเพิ่มเติม ทั้งกรณีมิใช่คำพิพากษามีข้อผิดพลาดหรือข้อผิดหลงเล็กน้อย หรือจะต้องมีการบังคับคดีเกี่ยวกับทรัพย์พิพาทในคดีนี้อย่างใดอีก ตามคำร้องของโจทก์เป็นเรื่องโจทก์ถูกโต้แย้งสิทธิตามคำพิพากษาในคดีแพ่งของศาลชั้นต้น หมายเลขแดงที่ 24/2512 โจทก์ชอบที่จะไปดำเนินการบังคับคดีในคดีดังกล่าว หาใช่มาร้องขอในคดีนี้ไม่พิพากษายืน
