คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นมารดาผู้แทนโดยชอบธรรมของนางสาวพรทิพย์นางสาวเพ็ญจิต และเด็กหญิงนิตยา จำเลยเป็นผู้จัดการมรดกของนายมา พรหมเมือง จำเลยทราบดีว่าเจ้ามรดกได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์สินต่าง ๆ ให้แก่ทายาทโดยชอบธรรม ตลอดจนบุตรผู้เยาว์ทั้งสามคน แต่จำเลยมิได้จัดการแบ่งทรัพย์มรดกต่าง ๆ ให้แก่บรรดาทายาท กลับเรียกร้องให้ทายาทและผู้รับมรดกตามพินัยกรรม มอบทรัพย์สินให้จำเลยเพื่อนำไปรวมเป็นกองมรดกกลาง และฟ้องโจทก์ขอให้มอบที่นาตำบลบ้านโสก อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ ให้จำเลยเพื่อนำมาแบ่งให้แก่ทายาทของเจ้ามรดก จึงขอให้ห้ามมิให้จำเลยเข้าเกี่ยวข้องในทรัพย์สินของผู้เยาว์ทั้งสามที่ได้รับตามพินัยกรรม ให้จำเลยจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรม
โอนที่ดินดังกล่าวให้เป็นกรรมสิทธิ์ของผู้เยาว์ทั้งสามจำเลยให้การว่า พินัยกรรมฉบับนั้นไม่มีวันเดือนปีขณะที่ทำพินัยกรรมจึงเป็นโมฆะ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า พินัยกรรมที่โจทก์อ้างสมบูรณ์ ให้จำเลยในฐานะผู้จัดการมรดกจัดการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมที่ดินพิพาทให้เป็นกรรมสิทธิ์ของนางสาวพรทิพย์ นางสาวเพ็ญจิต และเด็กหญิงนิตยา ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องกับที่ดินพิพาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า กฎหมายได้แยกการทำพินัยกรรมแบบเอกสารลับไว้เป็น2 ตอน คือ ตอนแรก แสดงเจตนาของผู้ทำพินัยกรรม ซึ่งมีข้อความเกี่ยวกับการยกทรัพย์สินของตนให้กับบุคคลใดบุคคลหนึ่งเมื่อตายแล้ว และตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1660(1)
บัญญัติไว้แต่เพียงว่า ให้ผู้ทำพินัยกรรมลงลายมือชื่อไว้ในพินัยกรรมเท่านั้น หาได้บังคับให้ผู้ทำพินัยกรรมต้องลงวันเดือนปีที่ทำพินัยกรรมในพินัยกรรมนั้นด้วยไม่ ฉะนั้น การลงวันเดือนปีในตอนนี้จึงไม่เป็นการบังคับ ส่วนอีกตอนหนึ่ง ดังที่บัญญัติไว้ในอนุมาตรา (3)และ (4) นั้น เป็นวิธีการที่กฎหมายกำหนดให้ต้องทำโดยกรมการอำเภอกับผู้ที่เกี่ยวข้องในการทำพินัยกรรมแบบเอกสารลับ ซึ่งเมื่อพิเคราะห์พินัยกรรมแบบเอกสารลับตามเอกสารหมาย จ.1 แล้ว ก็เห็นว่าได้ปฏิบัติถูกต้องครบถ้วนตามที่ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1660 บัญญัติไว้ทุกประการ จึงเป็นพินัยกรรมที่สมบูรณ์ตามกฎหมาย ใช้บังคับได้พิพากษายืน
