คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่นายของโจทก์ และเพิกถอนนิติกรรมที่จำเลยที่ ๑ ยกนานี้ให้จำเลยที่ ๒ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยต้องกันว่า นาพิพาทเป็นของโจทก์ จึงให้โจทก์ชนะคดีตามฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมาย
ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์เป็นบุตรติดนางปัดมารดามาอยู่กันกับจำเลยที่ ๑ ด้วยอย่างบุตรติดแม่ธรรมดาทั่วไป ระหว่างจำเลยที่ ๑ กับโจทก์ไม่ปรากฎว่า มีการแสดงออกรับรองเป็นบุตรบุญธรรมต่อกันแต่อย่างใด ความสัมพันธ์ระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๑ จึงไม่ใช่โจทก์เป็นบุตรบุญธรรมจำเลยที่ ๑ คงเป็นอย่างสามัญทั่วไป คือโจทก์เป็นลูกติดแม่เท่านั้นเอง จำเลยที่ ๑ ไม่ใช่เป็นบุพพการีของโจทก์ ฟ้องของโจทก์ไม่เป็นอุทลุม ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น ส่วนฎีกาข้อที่ว่า ครอบครองโดยปรปักษ์เป็นข้อเท็จจริงฎีกาไม่ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
