คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์
จำเลยให้การปฏิเสธฟ้องโจทก์ วันนัดพิจารณา พะยานโจทก์ไม่มาศาล ปรากฎว่าโจทก์ได้ขอหมายเรียกพะยานให้พนักงานสอบสวนไปส่งให้แก่พะยานแต่พนักงานสอบสวนไม่ส่องหมายแก่พะยาน โจทก์แถลงขอเลื่อนศาลชั้นต้นสั่งไม่อนุญาต ในที่สุดพิพากษายกฟ้องโดยถือว่าโจทก์ไม่มีพะยานพิสุจน์ความผิดของจำเลย
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์เพิ่งขอเลื่อนเป็นนัดแรก ทั้งยังไม่ได้รับทราบจากพนักงานสอบสวนว่า การส่งหมายขัดข้องประการใด จึงเห็นการให้เลื่อนการพิจารณา พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ดำเนินการสืบพะยานแล้วพิพากษาใหม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อเจ้าพนักงานตำรวจผู้ส่งหมายของอัยยการโจทก์ละเลยไม่ปฏิบัติหน้าที่ จะซัดความรับผิดมาให้เป็นโทษแก่จำเลยผู้ถูกฟ้องและคุมขังอยู่ต่อไปอีก ย่อมไม่เป็นธรรมแก่จำเลย ศาลจังหวัดไม่อนุญาตให้เลื่อนและพิพากษายกฟ้องนั้นชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ บังคับคดีตามศาลชั้นต้น
