คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยทั้งสองนี้ร่วมกันหลอกลวงนายวิทยา ตรองพานิช ด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จ และปกปิดความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้ง และออกเช็คสั่งจ่ายเงินโดยมีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คนั้น อันเป็นความผิดฐานฉ้อโกง และความผิดต่อพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค ฯ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑,๘๓ และพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.๒๔๙๗ มาตรา ๓ กับขอให้จำเลยร่วมกันคืนหรือใช้เงิน ๓๕,๐๐๐ บาทแก่ผู้เสียหายด้วย
จำเลยให้การปฏิเสธ ต่อสู้ว่าผู้เสียหายเคยยื่นฟ้องจำเลยทั้งสองต่อศาลจังหวัดนครราชสีมา และได้ขอถอนฟ้องไปแล้ว พนักงานอัยการจึงไม่มีสิทธิฟ้องคดีนี้อึก ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๓๖ ศาลชั้นต้นสอบถามโจทก์ โจทก์แถลงว่าผู้เสียหายในคดีนี้เคยฟ้องจำเลยว่า กระทำความผิดอันเดียวกันกับที่โจทก์ฟ้องคดีนี้ตามสำนวนคดีอาญาแดงที่ ๒๖๘๕/๒๕๑๓ ผู้เสียหายได้ขอถอนฟ้องไป เพื่อเป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการ ศาลชั้นต้นจึงสั่งงดสืบพยานโจทก์ และจำเลย แล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ โดยวินิจฉัยว่า อัยการจะฟ้องจำเลยทั้งสองอีกไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๓๖(๓)
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ผู้เสียหายถอนฟ้องไปเพื่อร่วมเป็นโจทก์ในสำนวนเดียวกับอัยการ เป็นการรวมคดี ไม่ใช่เป็นการถอนฟ้องเด็ดขาดดังความหมายในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๓๖ พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์จำเลยแล้ว พิพากษาใหม่ จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การถอนฟ้องของผู้เสียหายในคดีความผิดต่อส่วนตัวที่จะเป็นการตัดสิทธิพนักงานอัยการ ในอันที่จะฟ้องคดีนั้นขึ้นใหม่ไม่ได้นั้น จะต้องเป็นการถอนฟ้องไปเป็นการเด็ดขาด สำหรับผู้เสียหายในคดีอาญาแดงที่ ๒๖๘๕/๒๕๑๓ ที่ขอถอนฟ้องไป ก็เพื่อจะเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการ เมื่อพนักงานอัยการได้ฟ้องจำเลยคนเดียวกับจำเลยในคดีแดงที่ ๒๖๘๕/๒๕๑๓ ฉะนั้น การถอนฟ้องของผู้เสียหายจึงไม่เป็นการถอนฟ้องตามความหมายแห่งบทบัญญัติประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๓๖(๓) พนักงานอัยการจึงมีอำนาจฟ้องคดีนี้ได้ สำหรับฎีกาข้ออื่นของจำเลย เห็นว่า ไม่เป็นข้อสารสำคัญ จึงไม่จำเป็นต้องวินิจฉัย
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย
