คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยใช้มีดปลายแหลมแทงพลทหารอำนวยตายโดยเจตนาขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249จำเลยให้การต่อสู้ว่า ไม่มีเจตนาฆ่า และอ้างว่ากระทำไปเพราะบันดาลโทสะศาลทหารกรุงเทพฯ พิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา 249 จำคุกตลอดชีวิต ลดโทษให้ตามมาตรา 59 คงจำคุก 16 ปี มีดของกลางริบศาลทหารกลางเชื่อข้อเท็จจริงว่า จำเลยกระทำไปโดยบรรดาลโทสะและไม่มีเจตนาฆ่าให้ตาย จึงพิพากษาแก้ว่าจำเลยผิดตามมาตรา 251 คงจำคุก 8 ปี ลดตามมาตรา 55 กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 2 ปีโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเชื่อข้อเท็จจริงตามคำพยานโจทก์ ไม่เชื่อข้อต่อสู้ของจำเลย ส่วนในข้อเจตนานั้นเห็นว่า ปรากฏว่าจำเลยเดินสวนทางกับผู้ตายแล้ว จำเลยก็ใช้มีดแทงผู้ตาย 1 ทีเท่านั้น ขณะนั้นมืดแล้วสาเหตุก็ไม่ปรากฏ จึงยังไม่มั่นคงพอจะให้ชี้ขาดได้ว่าจำเลยได้เจตนาถึงแก่จะฆ่าให้ตาย
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาแก้เฉพาะข้อกำหนดโทษจำเลยเป็น 10 ปี ไม่ลดฐานยั่วโทสะ แต่คงลดตามมาตรา 59 เสีย 3 ปี คงให้จำคุกจำเลยไว้ 7 ปี นอกจากนี้ยืน
