คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
โจทก์ฟ้องจำเลยให้การรับสารภาพ ได้ความว่าจำเลยได้ตั้งโรงงานไม้แปรรูปและมีไม้สักแปรรูปไว้ในความครอบครองรวม 20 แผ่น มีปริมาตร 0.09 เมตรลูกบาศก์ โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 47, 48, 73, 74 พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2494 มาตรา 17 ประกอบกับมาตรา 78 ประมวลกฎหมายอาญา คงปรับ 50 บาทโจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบไม้ของกลาง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดฐานตั้งโรงงานแปรรูปไม้โดยไม่ได้รับอนุญาตตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 48 สถานเดียว กำหนดโทษคงเดิม แต่มีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์นายหนึ่งทำความเห็นแย้ง ว่าฟ้องของโจทก์ไม่สมบูรณ์ ควรยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานมีไม้แปรรูปโดยไม่ได้รับอนุญาตจะต้องมีไม้แปรรูปเป็นจำนวนเกินกว่า .20 เมตร์ลูกบาศก์ จำเลยมิไม้เพียง .09 เมตรลูกบาศก์จึงยังไม่มีผิดตามมาตรา 48 ส่วนที่โจทก์ขอให้ริบไม้ของกลางนั้น เมื่อวินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีผิดฐานมีไม้แปรรูปทั้งโจทก์มิได้มีคำขอให้ริบ จึงริบไม่ได้พิพากษายืน