คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้ครอบครองที่ดินแปลงหนึ่งมาเป็นเวลา ๒๕ ปีแล้วและได้แจ้ง ส.ค.๑ ไว้ด้วย จำเลยทั้งสองได้นำผู้ใหญ่บ้านและเจ้าหน้าที่อำเภอมารังวัดเพื่อจะเอาที่ดินของโจทก์ จึงขอให้ศาลพิพากษาว่านาพิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้อง จำเลยต่อสู้ว่า นาพิพาทมิใช่ของโจทก์ แต่เป็นของจำเลย โจทก์เคยอาศัยทำกินในที่พิพาท และไม่เคยครอบครองนาพิพาทในฐานะเจ้าของเลย ขอให้ยกฟ้อง โจทก์จำเลยตกลงท้ากันให้ศาลสืบพยานคนกลางเพียงคนเดียว ถ้าพยานเบิกความเจือสมฝ่ายใด ให้ศาลวินิจฉัยไปตามรูปคดี โดยคู่ความสละสิทธิไม่สืบพยานอื่นต่อไป ต่อมาโจทก์ขอถอนคำท้าขอให้ศาลดำเนินกระบวนพิจารณาพิพากษาตามรูปคดีศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์คำสั่ง แต่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์เพราะเป็นอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณา ศาลชั้นต้นสืบพยานตามคำท้าของโจทก์จำเลยแล้ว เห็นว่าคำเบิกความของพยานเจือสมข้อต่อสู้ของจำเลย จึงพิพากษาให้มีที่พิพาทตกเป็นของจำเลย ยกฟ้องโจทก์
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามที่ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้โจทก์ถอนคำท้า และดำเนินการสืบพยานคนกลางแล้วพิพากษานั้น ชอบแล้ว พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำสั่งและคำพิพากษาศาลชั้นต้น ฎีกาของโจทก์ต้องห้ามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๔๘ ไม่รับฎีกา โจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้น ศาลฎีกามีคำสั่งว่า ฎีกาโจทก์มีปัญหาข้อกฎหมายว่าคู่ความตกลงท้ากันสืบพยานคนกลางไว้แล้ว ฝ่ายหนึ่งขอถอนคำท้า ขอดำเนินกระบวนพิจารณาไปได้หรือไม่ ให้รับฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อคู่ความตกลงท้ากันสืบพยานร่วมแล้ว ฝ่ายหนึ่งขอถอนคำท้า ขอดำเนินกระบวนพิจารณาไปได้หรือไม่
พิเคราะห์แล้วเห็นว่าคู่ความตกลงสืบพยานร่วมคนเดียว หากพยานร่วมให้การเจือสมฝ่ายใด ก็ให้ศาลวินิจฉัยไปตามรูปคดี โดยคู่ความสละสิทธิไม่สืบพยานอื่นต่อไป ต่อมาโจทก์ขอถอนคำท้าอ้างว่าโจทก์ไม่มั่นใจว่าพยานร่วมจะให้การตรงไปตรงมา ศาลไม่เห็นสมควรที่จะให้มีการพิจารณาใหม่ ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์.
